filiz
@pegasus
18 okur puanı
Nisan 2014 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Üst-orta tabaka(evet var öyle kat kat)kadınlarının yaşamlarını ana karakterin yaşamına giren kişiler yoluyla anlatmış yazar. Bana biraz abartılı gelen kareler olmadı değil lakin vardır böyle şeyler bilemiyorum. Karakterlerin bazılarını yakın çevresinden seçtiğini düşündürdü bana. Bazı ayrıntılarını da kendi yaşamından eklediğine inanıyorum (yazara karşı bi takıntım var itiraf ediyorum :)).
Kadını, kadına, kadınla anlatmış Mungan ancak çok fazla kadın şöyle, kadın böyle, kadın, kadın, kadın demiş. Tek eleştirim de bu.
Reklam
Çoğu okur gibi önce kitabı okunmalı sonra filmi izlenmeli diyorum. İncelemeyi yazmak için zorlandım. Sybil herhangi bir psikolojik vakadan çok daha fazlası. Aklayatkın olmayan bir bebeklik ve çocukluk yaşayan Sybil'ın başa çıkamadığı durumlarda bölündüğü karakterler ve onların yönlendiriği yaşamı. Tek başına verdiği savaş ve zaferi. Okunmalı.
Şiirin başköşede olduğu fantastik bir roman. Tabii Mungan inceliği ve zerafetiyle. Kitap boyunca aradığım tek satır şiiri bulamadım. Ama belki de bulunmamalıydı. İçimde en güzel en derin şiirleri aradım. Kitap bittikten aylar sonra bile sesli bir şekilde karakterlerin isimlerini söylediğimi farkettim(Deli olabilirim evet) İnsanın içine işleyen bir yapıt. Şimdilerde kimsenin dikkatini çekmemesine şaşırıyorum. Bunun da bir zamanı vardır mutlaka...
Bir yazar çoğu kişi için çok sıkıcı sayılabilecek otobiyografi türünde bir eseri nasıl olur da çok uzun olan ve her biri vay be dedirtecek kadar iyi cümleler kurarak gayet anlaşılır ve akıcı bir anlatımla okura sunabilir? Mungan yapıyor bunu ve hissediyorsunuz. Yaşamına giriyor, o hiç doğmamış (hep varmış gibi hissettiğine inandığım) kardeşi olup onunla birlikte yaşıyor, yas ediyor, bilgisayar alınca mutlu oluyorsunuz.
Not: Sıkıcı otobiyografilerden değil :)
