özlem
@pejmurde_
Şu anda okuduğu kitaplar
“Benim burada ne işim var?” diye düşündüğünüz oldu mu hiç? Bir labirentin içindeymişsiniz ve kaybolduğunuzdan eminmişsiniz de her bir dönemeci kendiniz yarattığınız için bu tamamıyla sizin suçunuzmuş gibi hissettiğiniz? Üstelik dışarı çıkmanızı sağlayacak birçok yol olduğunu da biliyorsunuz çünkü labirentten çıkmayı başarmış, dışarıda gülüşüp oynayan insanların seslerini duyuyorsunuz. Çalı çitlerin arasından arada bir görüyorsunuz onları. Yapraklar arasından gelip geçen şekiller halinde. Öyle mutlu görünüyorlar ki onlara değil bu işi onlar gibi yapamadığınız için kendinize kızgınsınız. Oldu mu hiç? Yoksa bu labirentte kalan bir tek ben miyim?
Allah dostlarından biri “Bizim mahallede bir yangın çıkmıştı.” diyor ve devam ediyor. “Baktım, yanan ev benimki zannettim, telaş ettim. Olmadığını anlayınca elhamdülillah dedim. Otuz senedir bunun için tövbe ediyorum.”
Nimetlerine şükürle, imtihanlarına sabırla arkadaşlık eden, emirlerini tutan, yasaklarından kaçan, ihlas ve samimiyetle itaat eden kimse Allah’la arkadaşlık kurmuştur.
Senin için en ürkütücü şey, küçük günahlardır. Çünkü sen ihtimal büyük günahlara yeterince önem verip onlardan tövbe edersin, buna karşılık küçük günahları önemsemez ve onlardan tövbe etmeyi aklından geçirmezsin.
Öte alemin kazançlarını ihmal konusunda da senden daha cahili yok!