Belki de artık çok geç, çünkü çok yorgun olduğumu hissediyorum ve bir Amazon kadar güçlü olmak istemiyorum. Bu çok zor. Karanlık geldi ve istediğim tek şey ağaca tırmanmak. Artık kiraz ağacıyla aramda ne kadar mesafe kaldığının bir önemi yok.
Hayır, bizden bir şey olmaz. Güçsüz insanlarız biz, sevgili dostum. Vurdumduymazdım, neşeli ve sağlıklı bir şekilde mantık yürütebiliyordum. Manen güçsüz kalır kalmaz hayatın bir sillesini yemem yetti. Sonrası bezginlik...