Burası, evrenin küçük bir köşesinde, yıldız tozlarının ve yolda karşıma çıkan hikâyelerin deposu.Her hikâye, her anı, başka bir yitik şehir gibi. İçinde kaybolduğun, dönecek yolunu bilmediğin. İnsanların çoğu bu şehirlerde yürürken unutuyor ne olduğunu, ne için savaştığını. Sen ise hâlâ hatırlıyorsun, çünkü unutsan, kendin olamazsın.
Ve evet, bu depo benim. Her kelimesiyle, her çizgisiyle. Burada yazdıkça büyür, buradan güç alırım.
Yıldızlar kadar soğuk, ateş kadar yakan bir cesaretle.
Sevgiler.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Gecenin sonuna yolculuk. Ne kadar saçma! Beş yüz sayfa okumaya gerek var mı, gecenin sonuna gitmek için? "Benim" dedim içimden. "Benim gece. Benim son. Benim yolculuk." İçinde doğmuşum gecenin. İçinde doğmuşum sonun. Yolculuk yaparak varmama gerek yok. Ben hep oradaydım. Benim krallığım orası. Gecenin başlangıcını bilmem ama sonu bana ait!..