"Anlamak için kendimi yok ettim." Diyor Pessoa Huzursuzluğun Kitabı'nda. Ve bir varlığının olmadığını söylüyor; "Olmak istediğim ile başkalarının beni dönüştürdüğü şey arasındaki boşluğum ben." diyerek. Bilindiği gibi Pessoa onlarca kimlikle çıkıyor karşımıza. Varlığını sorguluyor, yazdıkça artıyor huzursuzluğu. Biz ise iliklerimize kadar hissediyoruz okurken, varlığımızın huzursuzluğunu. Sosyal kimliğimizden sıyrılıp, maskeler altına gizleniyoruz. Pessoa gibi, her sabah uyanıp "var olmaya" hazırlıyoruz kendimizi. Tüm bu yapmacıklığa bir eleştiri, bir haykırış, bir başkaldırı gibidir Pessoa'nın eserleri. Bu derleme ise, eserlerinden kesitler sunuyor ve her aforizmanın altı çizilesi. O anlamaktan yorulmuş, biz onu okurken anlıyoruz ve bir kez daha düşünüyoruz "Fakat biz yaşıyor muyuz? Hayatın ne olduğunu bilmeden yaşamak, bu mudur hayat?"