Başkan, “Gereği düşünüldü.” dedi. Ayağa kalktım. Meslektaşım kalkmadı. Başkan duymadığını sanmıştı. Tekrarladı, “Gereği düşünüldü.” Tam bu sırada meslektaşımın başı düştü önündeki masaya. Kafanın bir yere çarpınca çıkardığı tok ses… Ölmüştü.
Olay: Mahkeme ölüm cezası vermişti. Başkan muhalif kalmıştı. Karar duruşmada tefhim edilecekti. Kararı başkan okur. Karar okunurken herkes ayağa kalkar, yalnız hakimler oturur. Usul böyle. Dinleyiciler de, biz de ayağa kalktık. Başkan kağıdı aldı. Kararı okuyacaktı. Kekeledi, durakladı. Konuşamıyordu. Biraz sonra sağdaki üye kağıdı başkanın elinden aldı. Kürsünün dibindeki zabıt katibine uzattı. “Oku.” dedi. Katip okumaya başlarken hayretle gördük. Başkan da ayağa kalkmıştı. Dudakları titredi, bir şeyler söylemek istiyordu. Söyleyemedi. Kararın okunması bitinceye kadar ayakta kaldı. Başkanın sararmış yüzünü unutamıyorum.