e
@pembecilt
instagram: pembecilt
45 okur puanı
Eylül 2019 tarihinde katıldı
Nocticadia- Keri Lake1000Kitap
Hikaye, annesinin gizemli hastalığı ve ölümüyle sarsılmış Lilia’nın Dracadia’ya kabul edilmesiyle başlıyor. Bu okul sadece prestijli bir akademi değil; kapalı kapılar ardında yürütülen araştırmaları, katı kuralları ve soğuk taş duvarlarıyla adeta yaşayan bir yapı. Lilia’nın buraya gelişi tesadüf değil. Hem burslu olması hem de okulun tıp ve biyoloji alanındaki özel arşivlerine erişebilme ihtimali, annesinin hastalığına dair bir gerçeği bulma umudunu taşıyor. Yani onun için bu okul bir kaçış değil; cevap arayışı.
Ama Dracadia’da işler asla yüzeyde göründüğü gibi değil. Özellikle Devryck Bramwell ile yollarının kesişmesi hikayeyi bambaşka bir noktaya taşıyor. Aralarındaki ilişki klasik bir romantizm değil; güç dengesi, entelektüel çekim ve bastırılmış duygularla ilerleyen yoğun bir kimya var. Ben en çok bu dinamiğe bayıldım. Aralarındaki diyaloglar, bakışmalar, gerilim… inanılmaz çekici bir atmosfer yaratıyor.
Kitap boyunca akademinin karanlık havası hiç dağılmıyor. Sisli kampüs, gizli araştırmalar, etik sınırları zorlayan çalışmalar…
Özellikle laboratuvar sahneleri çok etkileyiciydi. Solucanlar üzerinden yapılan deneylerin detaylı anlatımı, bilimsel kısmın yüzeysel geçilmemesi bence kitabı daha da özel kılmış. Yazar o araştırma sürecini öyle bir işlemiş ki gerçekten o laboratuvarda duruyormuş gibi hissediyorsun. Bilim kısmı sadece fon değil, hikayenin kalbi gibi.
Sonlara doğru ise tempo ciddi anlamda yükseliyor. Olaylar peş peşe geliyor, sırlar açığa çıkıyor ve gerilim zirve yapıyor.
Ve final… Öyle bir yerde bitiyor ki gerçekten devamı varmış hissi bırakıyor.
Dark atmosfer, akademinin gizemi ve Lilia ile Devryck’in kimyası birleşince kitap benim için unutulmaz bir okuma oldu.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kilitli kapı
Bazen bir insanın geçmişi, ondan daha yüksek sesle konuşur.
Nora çocukken babasının bir seri katil olduğunu öğrenmiş biri. Yetişkinliğinde ise hayatını kusursuz bir düzen üzerine kurmuş başarılı bir cerrah. Ameliyathanede soğukkanlı, net ve kontrolü elinde tutan biri. Çünkü onun için kontrol bir tercih değil, hayatta kalma biçimi. Geçmişini zihninde kilitli bir kapının arkasında tutarak yaşamayı seçmiş.
Yeni işlenen cinayetler babasının yöntemini hatırlatmaya başladığında o kapı aralanıyor. Nora’nın kurduğu düzen dağılmıyor belki ama gölgeleniyor. Onu okurken asıl sorguladığım şey katilin kimliği değil, Nora’nın ne kadar güvenilir olduğu oldu. Samimi ama eksik. Bazı detayların etrafından dolaşıyor gibi.
Şüphe sürekli yer değiştiriyor. Her bölümde taşlar yeniden diziliyor ve ortaya zihinsel bir satranç oyunu çıkıyor. Bu kez katili tahmin ettim; ancak olayların bağlandığı yer bana ikna edici gelmedi. Kurgu boyunca yükselen gerilimin ardından daha özgün ve daha derin bir çözüm bekliyordum. Finalde tercih edilen sebep fazlasıyla tanıdıktı ve bu yüzden etkisi zayıf kaldı. Üstelik son bölüm biraz hızlandırılmış gibiydi; o yoğun atmosfer sindirilmeden kapanmış hissi verdi.
Yine de kitap boyunca kurulan psikolojik baskı ve sürekli tetikte olma hali, okuma deneyimini canlı tutuyor.
Ve geriye şu düşünce kalıyor:
Bazı kapılar kilitli değildir.
Sadece açıldığında karşımıza ne çıkacağını bilmek istemeyiz.
Freida McFadden- Öğretmen
Bazı hikayeler gerilim diye başlar ama insanın içinde daha çok huzursuzluk bırakır.
Bir lisede geçen, bir öğretmenin öğrencisiyle sınırları aşmasıyla başlayan bir hikaye. Matematik öğretmeni Eve, edebiyat öğretmeni Nate ve öğrenci Addie arasındaki ilişkiler üzerinden ilerliyoruz. Her bölümde bakış açısı değişiyor; ben okurken “kime inanmalıyım?”dan çok “Bu işin asıl yüzü ne?” sorusuna odaklandım.
Eve’in mesafeli ve kontrollü duruşu, Nate’in dışarıdan kusursuz görünen hali ve Addie’nin kırılgan ama dikkat çeken tavrı arasında sürekli bir güç dengesi var. Ancak karakterlerin iç dünyası yer yer yüzeyde kalmış hissi verdi. Yazarın kitaplarını üst üste okuduğumda dikkatimi çeken bir şey var: Freida, erkek karakterleri daha parlak ve etkileyici, kadın karakterleri ise daha kırılgan ve özgüveni düşük çiziyor. Bu tekrar eden yapı bir süre sonra tanıdık gelmeye başlıyor; karakterler benzer düşünce kalıpları ve benzer saflıklarla ilerliyor. İster istemez daha farklı bir karakter dengesi arıyor insan.
Kitap; güç suistimali, pedofili, akran zorbalığı ve psikolojik baskı gibi rahatsız edici ve tetikleyici unsurlar içeriyor. Bu yüzden bilinçli okunması gerektiğini düşünüyorum.
Akıcı mı? Evet. Sayfalar hızla ilerliyor.
Ama gerilim benim için yeterince yükselmedi. Finalde bazı noktalar açıklığa kavuşsa da son bölümde mantık açısından beni ikna etmeyen yerler vardı.
Bende kalan his şu:
Rahatsız ediciydi ama etkileyici değildi.
Gerilim vaat etti ama o sarsıcı duyguyu vermedi