Sonra bir kahve iç ama herkesle kahve içilmez unutma. Sadece aşık olduğun insanla iç. Onu izlerken kahven soğusun, soğuk kahveyi sırf onun yüzünden sev.
Dünya sahtekarlarla dolu azizim. İnsanlar samimi değil. Herkez birbiriniz kırar incitir. Bizim o koca koca kitapları devirmemizi iki satır samimiyeti bulamilmemiz içindir.
İnfaztan sonra aileye teslim edilen evraklar arasında bir de cep defteri vardı. İçine bir şey yazılmamış olan bu cep defteri kapak içindeki boş sayfaya, kendi elyazısıyla bir şiir yazmıştı Deniz... Bazı mısraları, sözcükleri yazıp üzerini çizmişti. O dizeler,ondan kalan son sözler oldu.
Yenilmişsem
Elim kolum bağlı
(Boynumda yağlı ip)
Gelip dayanmışsam
darağacına
[Dudaklarımda yarın
Gözlerim yarınlarda
Unutmak mı gerek seni?]
Kapılar kapalı
Tutulmuşsa gece kapkara yollar
Sıcacık bir sevgi
sunmayacak mıyım insanlara?
Bakınamayacak mıyım yarınlara
Seslenemeyecek miyim insanlara?