Subscious
@pemberley
Konuşmacı, dörtgen parmağını görüşlerinin altını çizmek için kullanıyor...du. Vurguya asıl katkı, o duvar gibi yükselen, dörtköşe alındaydı. Karenin alt sınırı kaşlar oluyor, kara mağaralara yerleşmiş gözler geniş bir bodrum gibi duruyordu....Kelini çevreleyen fırça saçlar, bu parlak ve erikli pasta gibi yamru yumru yüzeyi rüzgardan koruyan taflanlar gibiydi. Onlar da vurguya vurgu katıyorlardı.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Hem burada hem de Goodreads'te çok iyi puanlara sahip olduğunu görünce büyük bir merakla başladığım bu kitabı, ben neden beğenmedim? Kendi kendime bunu sorar halde buldum. Ve evet karıştırdığım 10 binlerce yorumun içinde gördüğüm tek tük yorumlarla yalnız olmadığıma sevindim.
İlk defa bir kitabı bırakmak istedim. Hiç huyum değildir araya başka bir kitap bile soktum. Sonra olmaz dedim devamında yanıldığımı anlayacaktım. Ama olmadı.
Belirtmeliyim bu kitabı okurken hikayenin Homeros versiyonuna hakimdim. Bunun bir negatif etkisi var mıydı emin değilim.
Öncelikle, övgüyle bahsedilen ve bir çok yerde büyülü diye ifade edilen M. Miller'ın yazım diliyle ilgili görüşlere katılamayarak genelden ayrıldığımı fark ettim. İlk 3 sayfayı okuduktan sonra çeviriden mi diye İngilizcesini bile kontrol ettim. E-kitap olarak okuduğum için ortalarında artık iyice şüphelenmeye başladım. Acaba okuduğum orijinal metin değil de kitabın hayranının yazdığı bir özet, bir fanfiction mıydı? Tabii ki değildi.
Peki ya kurgu... nereden başlasam... derinliksiz yüzeysel işlenen karakterlerden mi, tekrarlanmış betimlemeler ve bu tekrarlarla doldurulmuş hikayeden mi, bir de bu kadar tekrarın üstüne ısrarla devam ettirdiği tek perspektif anlatımdan mı...
Başından sonuna kadar her detayı yazasım var; ama böyle giderse yorumum, kitaptan daha uzun olacak korkarım.
