Subscious
@pemberley
Auschwitz dramının bir anlatısıdır Kabuklar, ama mimarlar için ruhlarının gıdası da olabilir. Mekan, zaman, madde, öz, imge... o kadar güzel bir araya getirilmiş ki, ben doyamadan bitti. Her defasında, kaldığım yerden değil de birkaç sayfa geriden, okuduğum sayfalara özlemle dönüp tekrar ederek ilerledim. Yine de bitti.
Daha fazla Didi istiyor bu bünyeler, malesef çeviri yok.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"hafıza mekanları" olarak stell
Aktarmak için basitleştirmek mi gerekir? Eğitmek için güzelleştirmek mi gerekir? Soruyu şöyle daha da radikalleştirebiliriz: Hakikati söylemek için yalan söylemek mi gerekir?
"ölüm duvarı" da denilen "infaz duvarı"
Bir yalıtım malzemesini veya bir tiyatro dekorunun duvarını andırıyordu. Nafoş bir his - zira burada hiçbir ibare beni gördüklerimin gerçekliği hakkında bilgilendirmiyor, Auschwitz'in duvarları her zaman doğruyu söylemiyor.
...
Duvarlar burada hiçbir yerde olmadığı kadar yalan söylüyor: Bir bloğun içi bir sergi alanı olarak baştan ayağa "yeniden tanzim edildiğinden" bloğun kendisini göremiyorum.
"barbarlık yeri" (kamp) ve "kültür yeri" (müze)
Bana öyle geliyor ki, kuş tarih ve mekanın aynı parçasının çok farklı iki düzenlenişinin, fena halde ayrışmış iki zamansallığın arasında duruyordu. Kuş bilmeden barbarlık ile kültürün arasında duruyordu.