Düşmesin bizimle yola
evinde ağlayanların
göz yaşlarını boynunda bir ağır zincir gibi taşıyanlar!
Bıraksın peşimizi,
Kendi yüreğinin kabuğunda yaşayanlar!
Niha li cihekî dûr
Di bilûre xwe de birîneke kevin mezin dike şiwanekî bé war
Dizanim!
Niha di we saeta bedengiya şeve de dayikak
go dile we búyé cihé şevate
Li ber perava pencereyek westiyayi li benda
tava go qet dernakeve sekiniye
bi hızna barana payize di çavén we de.
( Şimdi uzaklarda bir yerde, kavalında bir eski zaman yarası büyütür bir yurtsuz çoban..
Bilirim!
Şimdi,gecenin bu suskun saatinde
Yüreği yangın yeri bir anne
Yorgun bir pencere kıyısında
Hiç doğmayacak güneşi bekler
Gözlerinde bir güz yağmuru hüznüyle..)