NALAN KARAGÖZ
@penolope1
İnsanım ve insani olan hiç bir şey bana yabancı değildir*Terence Terentius
Şu anda okuduğu kitaplar
Ölüm, biz olmadan olgunlaşan kiraz ağacıdır.
Reklam
Öyküden sapmadan sapma. Bir kız arkadaşım anlatmıştı, tesadüfi bir aşk gecesinden sonra kendisinden daha genç sevgilisiyle yerde bitkin halde yatarken, sevgilisi aniden kolundaki o iz (artık omzunu terk etmiş durumdaymış) nedir diye sormuş (bir parça üzüntüyle) O anda arkadaşım dehşet içinde onun omuzlarının hiç bir yerinde aşı damgasının olmadığını fark etmiş. Bizden sonra gelenleri artık bu şekilde damgalamıyorlar, bana uzaylı, klonlanmış biri gibi geldi, dedi. Kalkmış, giyinmiş ve bir daha görüşmemişler.
Annesi kurşun döktürmek için onu Cinci Nine'ye götürmüş. Cinci Nine dedeme bakar bakmaz, çok korku birikmiş bu çocukta, bilesiniz, demiş. Sonra biraz kurşun almış onu demir bir kaba dökmüş ve fokur fokur kaynayana dek ısıtmış. Kurşun dökülürken, insanı korkutan şeyin şeklini alırç Korku kurşunun içine girer. Sonra birkaç gece onunla birlikte uyursun, sonra da onu bir nehre, akan bir suya atman lazım ki, onu uzaklara götürsün.
Konuşurken geçen yüzyıla ait büyük bir romanda yazarın bir yüzü göle benzetmesinin bana hiç inandırıcı gelmediğini hatırladım. Ne zaman klasiklerden kuşku duyma cüretini göstermişsem her seferinde mahcup olmuşumdur.
Reklam