Zey
@persessia
38 okur puanı
Ocak 2022 tarihinde katıldı
ahlaki kişilikler denizi1000Kitap
“Anais Nin Yalanlar Denizinde” çizgi romanı ünlü yazar Anais Nin’in hayatını ve Henry Miller’la tanıştıktan sonra yaşadıklarını anlatıyor. “Yazılarımı okuttuğum her erkek, üslubumu değiştirmeyi denedi. Erkek gibi yazmak ilgimi çekmiyor. Kadın gibi yazmak istiyorum. Kelimeleri bulmak için kıyıdan uzakta dalmalıyım…Yalanlar denizine.” diyen Anais Nin’in, yazarlık kariyerinin nasıl başladığını okuyoruz. iki erkekle evli olup bir sürü sevgilisinin olması, babasını Tanrı figürü olarak görmesi, psikiyatristiyle yaptığı psikonalizler ve ahlak sorgulamaları çizimlerle muhteşem bir şekilde işlenmiş. ama yazarın hayatı biraz “uçlarda” olduğu için okuyucuyu rahatsız edebilecek ögeler de var. +18 bir çizgi roman olduğunu da ayrıca belirtmeliyim. hiç Anais Nin kitabı okumadım fakat bu çizgi romandan sonra eserlerini merak ettim.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
kuşaklar arası kadın olma biçimleri2023 Okuma Raporları
Kabuk, oyuncu ve tiyatro yazarı Zeynep Kaçar tarafından yazılmış. kitabın ilk 30 sayfasının okunuşu bir hayli zor, hatta en başlarda bırakmayı düşünmüştüm. hangi karakterdeyiz, kim kimin neysi, neler oluyor, kitap neler anlatmak istiyor anlayamıyoruz. karışık bir anlatım örgüsü var. ama yazarın diline alıştığınız zaman kitap katman katman açılmaya başlıyor. bir ailede üç kuşak kadının arasındaki deliliğini, travmalarını ve acılarını anneanne, kızı ve torunun üzerinden iç içe geçmiş kısımlar şeklinde okuyoruz. matruşka bebekleri gibi bir travmanın içinden başka bir travma çıkıyor; karakterlerin en dıştaki kabukları bile onları koruyamıyor. kitap; feminizmi, toplumsal acılarımızı, kadın ve kadın olma biçiminin zorluklarını, içimizdeki boşlukları, kırmak isteyip kıramadığımız kabukları ve sıradanlıkları inkar metaforuyla birlikte çok sert bir şekilde okuyucuya sunuyor. bu üç kuşak kadının hayatlarını derinlemesine incelerken bir de dördüncü bir kadın karakterimiz giriyor hikayeye. her bir kadının acıları, yaşamları ve mücadeleleri toplumumuzun kanayan yaralarına tuz basar gibi. finali ise oldukça şaşırtıcı. bittikten sonra ağzınızda acı bir tat bırakacak türden. Kabuk’u beyaz perdede izleyebilmek isterdim.
yaşamak isteyip yaşayamadıkları anlar yüzünden korunmak için kabuklarına sığınan her kadın için yazılmış bir roman.
dostoyevski’nin en sevmediğim kitabı oldu sanırım. kısa klasik olmasına rağmen bitirirken çok zorlandım. bilim tutkunu Ordınov’un gizemli bir çiftin peşinden gitmesi ve kendini düşle gerçekliğin iç içe girdiği anlarda bulmasını anlatıyor. çok uç karakterlere sahip bu yüzden diyaloglar da anlamsız geldi bir yerden sonra. hiç benlik bir kitap değilmiş…
