Sevgilim var mı hayır yok ilgili peşimde pervane olanı bulanana kadar devammmm
Neden sevgilin yok diyenlere pervane olacak erkek bulana kadar olmayacak 🤣🤣
Ters Köşe Final Sevenler Buraya!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯 Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Mevlana'dan Şems'e "seni ne huzuru arayanlara, ne huzuru bulanlara, ne de huzurdan kaçanlara sordum. güneşin sıcaklığını en iyi kim anlatabilir? sıcaktan düşüp bayılan mı? hayır, onun aşkı zayıftır. güneşe yolculuk yapan mı? o da değil, gitse gitse nereye kadar gidebilir ki? gölgeye sığınanlara ise güneşi hiç sormamalı. aşk mabedim, efendim, söyler misin, nedir bu çektiğim acıların manası? bu ayrılığın esrarengizliği, yüreğime saldığın alevlerin lavlaşması içinse, yeterince erimedim mi ateş toplarında? öyle yandım ki; sen yandıkça, ben yanayım! sen dondukça, ben de donayım!"... - Yegane aşka pervane olmak duasıyla Eyvallâh..
Ahmet Aslanın yorumundan
Pervane gibiyim nice başın da döne döne öldüm öldüm dirildim senin etrafın da pervane gibi döne döne direğe döndüm benim yüküm boyumu aşmış senin gözün beni görmez olmuş ben seni gördükçe yüreğim senin gönlünü bulmuş vurulmuş yüreğim için de dönmüş durmuş pervaneyim bir pervane gözlerim hep gözün de şu kararmış yüreğin kızıla dönsün ben yandıkça sen kavrulasın
Ruhun mu ateş, yoksa o gözler mi alevden? Bilmem bu yanardağ ne biçim korla tutuştu? Pervane olan kendini gizler mi hiç alevden? Sen istedin ondan bu gönül zorla tutuştu. Hüseyin Nihâl Atsız
1000Kitap
Hüseyin Nihal Atsız - Geri Gelen Mektup
Ruhun mu ateş, yoksa o gözler mi alevden? Bilmem bu yanardağ ne biçim korla tutuştu? Pervane olan kendini gizler mi alevden? Sen istedin ondan, gönül zorla tutuştu. Gün, senden ışık alsa da bir renge bürünse; Ay, secde edip çehrene, yerlerde sürünse; Her şey silinip kayboluyorken nazarımdan, Yalnız o yeşil gözlerinin nuru görünse... Hançer gibi keskin ve çiçekler gibi ince, Çehren bana uğrunda ölüm hazzı verince, İçimdeki azgın devi rüzgârlara attım; Gözlerle günah işlemenin zevkini tattım. Gözler ki birer parçasıdır sende İlah'ın; Gözler ki senin en katı zulmün ve silahın... Vur şanlı silahınla gönül mülkü düzelsin; Sen öldürüyorken de, vururken de güzelsin! Hüseyin Nihâl Atsız Ruh Adam
Şiir