Raskolnikov sert bir sesle ve isteksizce:
- Yapıyorum...-dedi.
- Ne yapıyorsun?
- İş..
- Ne işi?
Delikanlı bir süre sustuktan sonra ciddi bir sesle:
- Düşünüyorum, -dedi.
Yaşadığım için mutluluk duymamı sağlıyor, dünya çok ilginç bir yer. Her şeyi bilsek bu kadar ilginç olmazdı, öyle değil mi? O zaman hayal gücü için hiç manzara kalmamış olurdu, öyle değil mi?