Peri
@perysh
Babasız çocuklar tanrıya sınırlar, ama o tanrı olmayı seçmiş.

Anılar önemlidir. Anılar, yaşananları hatırlatır. Yapılan kötülükleri ve iyilikleri, acıları ve mutlulukları. Anılarını unutursan, yaşananları da unutursun. Yaşananları unutursan, geçmiş tekrar eder. 
Kahramanların yürüyecekleri patikalar, tanrıların geçecekleri yollardan daha dardır, daha tehlikeli, daha yokuş. 
Zeus ve Olympos’ta yaşayan akrabaları, o çağda yaşayan insanların zihinsel ürünüydü. Hiçbir zaman hakikati tümüyle kavrayamayanacak olan türümüzün, korkularını, beklentilerinin, umutlarının, üç bin yıl önce din biçiminde dışavurumuydu. Aslında aynı süreç şu anda işliyor. Farklı dinler, farklı tanrılar, farklı ritüellerle. Hala hakikati kavramakdan yoksun olan insan, hayat denilen bu olağanüstü mucize ile başa çıkamayınca, kendine bir koruyucu istiyor, kaderini yazacak kudretli bir varlık, ona mutluluğu armağan edecek kutsal bir senarist. Yeryüzündeki en kıymetli olgunun hakikat oldu olduğunu kavrayıncaya kadar da korkarım hep böyle devam edecek.