ama nedense, ne kadar uğraşırsam uğraşayım bulunduğum çevreye tamamıyla uyum sağlamayı asla beceremem, tıpkı üstünde durduğu yaprağın yeşiline en ufak renk tonu farklılıklarına kadar bürünse bile o yeşil yaprağın üstünde bambaşka bir varlık olduğunu belli eden bir bukalemun gibi, ben de kimi açılardan diğerlerinden bariz bir şekilde farklı olduğumu belli ederim.
Ama insan başlıca amacını yabana atmamalı- benliğini kaybetme, onu tamamen yitirme amacını. Ve onu kaybederek ölümlülük ve zaman hapishanesinin dışında, devamlı bir hayata doğmayı.
Bütün hayatım bir umumi yerden diğerine geçtiğim bu bölük pörçük zaman dilimlerinden ibaretmiş gibi geliyordu, asla gelmeyen trenleri bekliyordum sanki.