Peri
@perysh
Translator
Ankara
St. Petersburg
73 okur puanı
Mart 2021 tarihinde katıldı
Başkaları için iyi şeyler düşünürüz çünkü kendimiz için korkarız. İyimserliğimizin kökeninde korkudan başka bir şey yoktur. Cömert olduğumuzu düşünürüz çünkü bizim yararımıza olabilecek bazı erdemleri komşumuzun gelir hanesini yazmaktan çekinmemişizdir. Hesabımızdaki paradan daha fazla para çekebilmek için bankacıyı övgülere boğarız, belki bizim cebimizdeki paraya dokunmaz diye haydutta iyi niyetler buluruz. Bütün söylediklerimde ciddiyim. İyimserlikten tiksinirim. Bir hayatın mahvolması konusuna gelirsek, yalnızca gelişmesi engellenen hayat mahvolur.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
aslında kendimizi her zaman yanlış anlıyor, başkalarınıysa pek ender anlıyorduk. 
Ruh ve beden, beden ve ruh-ne kadar da gizemli şeylerdi! Ruhta hayvansılık vardı, bedenin de ruhsallık yaşadığı anlar. Duyular incelebilir, zihin gücü körelebilirdi. Bedensel güdünün nerede bittiğini ya da fiziksel güdünün nerede başladığını kim söyleyebilirdi? Sıradan psikologların rasgele tanımları ne kadar da sığdı! Buna karşılık farklı okulların iddiaları arasında karar vermek ne kadar güç! Ruh, günah evinde oturan bir gölge miydi? Yoksa beden, Giordano Bruno‘nun düşündüğü gibi, gerçekten de ruhta mı saklıydı? Canın maddeden ayrılması da bir gizemdi, canın maddeyle birleşmesi de öyleydi. 
Hemen göze çarpmayan öyle zehirler vardı ki onların özelliklerini öğrenebilmek için insanın o zehirlerle zehirlenmesi gerekiyordu. Öyle tuhaf hastalıklar vardı ki o hastalıkların ne olduğunu anlamak isteyen kişinin o hastalıklara yakalanması gerekiyordu. Ama bunların ödülü ne kadar büyüktü! Dünya ne kadar olağanüstü bir yer haline geliyordu insan için! Tutkunun o tuhaf katı mantığını ve zihin gücünün duyguyla renklenen hayatını kayda geçirmek, bunların nerede bir araya geldiklerini, nerede ayrıldıklarını, hangi noktada yekvücut olduklarını, nerede zıtlaşdıklarını gözlemlemek… Ne hoş bir şeydi! İnsana neye mal olduğunun ne önemi vardı? Hiçbir duygunun bedeli asla ödenmeyecek kadar fazla olmazdı. 
İyi ressamlar herşeylerini sanatlarına aktarırlar, bu yüzden kişi olarak kendileri hiç de ilginç değildir. Büyük bir şair, gerçekten büyük bir şair, dünyanın şiirsellikten en uzak kişisidir. Ama önemsiz şairler kesinlikle büyüleyicidir. Şiirlerindeki ritim ne kadar kötüyse, kendileri o kadar daha renklidir. İkinci sınıf bir sone kitabı yayınlamak onları bir o kadar daha dayanılmaz kılar. yazamadıkları şiirleri yaşarlar. Başkalarıysa yaşamaya cesaret edemedikleri için şiirini yazarlar.