Cherokee kabilesinin yaşlılarından biri torunlarına ders veriyordu. Onlara dedi ki: "İçimde bir savaş var. Korkunç bir savaş, iki kurt arasında." "Bu kurtlardan birisi; öfkeyi, kıskançlığı, açgözlülüğü, kibri, küskünlüğü, aşağılık duygusunu, yalanları, yapmacık gururu, üstünlük taslamayı ve egoyu temsil ediyor.
Diğeri ise; huzuru, sevgiyi, umudu paylaşmayı, cömertliği, dinginliği, alçakgönüllülüğü, nezaketi, yardımseverliği, dostluğu, anlayışı ve merhameti temsil ediyor.
Aynı savaş sizin içinizde de sürüyor ve diğer bütün insanların içinde de var." Çocuklar söylenenleri anlamak için bir dakika düşündüler ve içlerinden biri büyükbabasına:
"Hangi kurt kazanacak?" diye sordu. Yaşlı Cherokee kısaca cevapladı:
"Hangisini beslerseniz o kazanacak
Büyümeyi Reddeden Çocuk1000Kitap
Çocuklar her daim hayaller kurar ve gerçek hayatta göremeyeceğimiz mucizelerin varlığına inanırlar; bu, onlar için nefes almak kadar kolay ve gerekli bir eylemdir. İşte Hiçbiryer de bu şekilde doğmuştur; çocukların sonsuz hayal güçlerinin yaratıcı tezahüründen. Ve yalnızca küçükken rüyalarımızda ziyaret edebildiğimiz bu büyülü adada hiç büyümeyen bir çocuk yaşamaktadır.
Peter Pan bir gün yetişkin olacağı kaderini reddeder ve henüz daha bir bebekken odasının penceresinden uçup gider. Hiçbiryer'de yaşayan Peter, başka çocukları da adasına getirerek orada onlara sonsuz bir macera ve oyun vaat eder. Tıpkı o malum gecede Wendy ve kardeşlerine yaptığı gibi.
Bu masal, pek çok farklı film ve tiyatro uyarlaması ve sayısız retelling'i ile aslında ortaya çıktığı andan itibaren hepimizin çocukluğunun da bir parçası hâline gelmiştir. Nitekim ben de Peter Pan'ın büyülü hikâyesiyle birlikte büyüdüm.
Bazıları daima çocuk olarak kalan bu oğlanı ve onun öyküsünü özgürlükle ilişkilendirirken, diğerleri sonsuz gençlik ya da çocukluğun masumiyeti olarak görüyor.
Fakat bana kalırsa bu masal en çok çocukların aşırılığı, iyiyi ve kötüyü tam olarak kavrayamayışı ve bencilliğini vurguluyordu. Mesela Peter'i örnek olarak alalım; bu haylaz oğlan hikâye boyunca bize yanlış gelen pek çok eylemde bulundu. Yine de eğer ona "Bunu neden yaptın?" diye soracak olsaydık, herhangi bir art niyet taşımadığını görürdük. O, eylemlerinin sonuçlarını düşünmeden harekete geçiyor. Yaptığı herhangi bir şeyin kötü olduğunun bilincinde değil ve belki de en kötüsü, kendi duyguları dışında diğer herkesin hislerine kör olması. Bu da ister istemez onu korkutucu bir figür hâline getiriyor.
Fark ettiğiniz üzere Peter, hikâye boyunca daimi bir unutkanlık hâlinde. Çevresindeki her şey ve herkes onun için geçiciyken,
Ben ne okudum öyle!
Bildiğiniz tüm okuma deneyimlerinizi unutun. Hatta kitabı düz tutup okumayı bile... Yapraklar Evi yalnızca bir roman değil, okuma alışkanlıklarına karşı açılmış küçük bir isyan.
Sayfaları soldan sağa takip etmeye, anlatıcının peşinden güvenle yürümeye alışmışsanız bu kitap sizi ilk fırsatta yoldan çıkarıyor. Zaman zaman kitabı döndürmeniz, sayfalar arasında ileri geri gitmeniz, dipnotların peşinde kaybolmanız gerekiyor. Bir sayfada tek bir kelimeyle karşılaşırken, bir başka sayfada metin sizi bilinçli olarak yoruyor.
Üstelik bütün bunlar bir gösteriş denemesi değil. Biçim ve içerik birbirine öylesine sıkı bağlanmış ki, karakterlerin yaşadığı yön kaybını okur da fiziksel olarak deneyimliyor.
Kitabı okumuyorsunuz; içinde dolaşıyorsunuz.
Korku edebiyatından, deneysel metinlerden ya da postmodern oyunlardan hoşlanmasanız bile, Yapraklar Evinin sınırlarını zorlayan yapısına hayran kalmamak zor.
Çünkü bu kitap hikâyesini sadece anlatarak değil, sayfanın kendisini kullanarak kuruyor. Ve sonunda geriye bir evden çok, zihninize yerleşmiş bir labirent kalıyor.
Derler ya, delilikle dâhilik arasında çok ince bir çizgi vardır diye. İşte o çizgide yol alıyorsunuz 702 sayfa boyunca. Bazen ne diyor bu diye düşünürken bazen yazarın dehasına hayranlık duyuyorsunuz.
Gregory Maguire kitap için; "Peter Pan'nın asıl düşmanının Kaptan Kanca değil de Var Olmayan Ülke olduğunu şöyle bir hayal edin, yahut da Yunus'u yutan balinanın Moby Dick olduğunu; işte o zaman bu kitabın ne anlattığını anlamaya başlayacaksınız. Korkuyla bekleyin onu, sımsıkı tutup kavrayın." diyor
Dedektif Gurney ve karısı sakin yaşamlarını sürerken yeni bir cinayet vakası ile Gurney'in arkadaşı Hardwick kapılarına dikilir.Karmaşık bir cinayetle karşı karşıya kalan dedektif ip uclarını nasıl birleştirip sonuca varacak diye baştan sona merak ve heyecanla okudugum polisiye gerilim kitabını az çok sizlerde duymuş ve okumuşsunuzdur.Yıllar önce okudugum Aklından Bir Sayı Tut ile Gözlerini Sımsıkı Kapat adlı iki eseri fazlasıyla begenmistim.Şeytanı Uyandırma ve Peter Pan Ölmeli ilk iki okudugum kitaba göre daha alt sıralarda kalsa bile polisiye kitabı okumayı seven arkadaşların begenisini alacagını biliyorum.
Kitapla kalın ve sevgiyle.
Peter Pan, az beklentiyle başına oturup başından kalkamadığım bir şaheser oldu. Belki bunun sebebi masalları ve fantastik hikayeleri çok sevmemdir, bilmiyorum; belki de çocukluğumda sürekli filmlerini, çizgi filmlerini izlediğim içindir. Ama kitap bence tam bir şaheser ve herkese okumasını tavsiye ediyorum. Ayrıca çocuk kitabı diye önyargılı yaklaşanlar var, bence o önyargıyı yıkın.
Selamlarrrr
Bugün sizleri çok severek okuduğum bir kitapla geldim. İçerisinde dört bölümden oluşan bir hikaye cümbüşü sizleri bekliyor. Kitap inanılmaz huzur verici ve sakin akan cinstendi. Özellikle kitabın ilk hikayesi ve son hikayesinin birbirine bağlanması benim çok hoşuma gitti.Çok ince bir detay sıkıştırmıştı yazar oraya.(bayıldımmm)
Sakura Mevsimi Kitapçısı olarak bilinen yer, insanlara tam da mucizeye ihtiyaçları olduğu zaman görünen bir kitapevidir. Ama tabii ki görünmesi için belirli şartlar vardır. Bu şartlar; kitapçının sahibi olan kadının, kedisinin seçtiği kitabı, aynı anda, aynı mevsimde, aynı sayfaları hatta aynı bölümleri okuduğunuz zaman size görünür ve sizi kitapçının içine davet eder. Kitapçıya davet edildiğiniz zaman sizi rezerve edilmiş masayla birlikte kitapçıda ki kadın ve kedi karşılar. Ve sizi en çok mucizeye inandığınız o anı tekrar yaşamaya gönderirler. Genel olarak benim dikkat ettiğim ölmüş birini tekrar anımsamak istediğinde karakterlerin o ana tekrar götürülmesiydi. Özellikle hikayedeki ilk kitap Küçük Prens olduğu için daha çok sevdim bağlandım diyebilirim. (Okumayı en sevdiğim kitaplardan biri olduğu için muhtemelen ) Yine ana teması Peter Pan olan bir hikayemiz sizi karşılıyor ilerleyen sayfalarda. Bizde baskısı olmayan kitaplardan da bahsediyor kitap ve ben onları da çok merak ettim.
Hem yazarın anlatım dili, hem de kitabın kurgusu, hikayeleri o kadar orijinal ve huzur vericiydi ki okurken sakinleştiğimi hissettim. Ben çok severek okudum. İlgisini Çekenlere Şimdiden Keyifli Okumalar Dilerim
