📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
… o hayat ki içinde boş umutlar, parlak mutluluk hülyaları hüküm sürer ve düşünce kendi kendini yakar kavurur; tutkular insanı kemirir, zeka yener ya da yenilir; orada insan sürekli bir savaşa girişir, savaş sahnesinden yaralı, bitkin ama gene de doymamış, muradına ermemiş olarak çekilir…
Oblomov, “Ya şimdi ya hiçbir zaman!” sözlerini düşünüyordu. Aklının ve iradesinin bu umutsuz çağırışı karşısında kendisinde artakalan gücü ölçüyor, onunla ne yapabileceğini hesaplıyordu.
Uyku, düşüncelerinin ağır ve tembel akışını durdurdu ve İlya İlyiç’i ansızın başka bir zamana, başka insanlar arasına, başka bir diyara götürdü…
Bütün bu gürültü patırtı onu ürkütmüş, canından bezdirmişti. Umutsuzluk içinde, “Ne zaman yaşayacağım ben?” deyip duruyordu…