kendini inşa etmek…Edebiyat
Mormon tarikatına mensup bir ailenin kızı olan Tara’nın yani kitabın yazarının yeni bir hayata çıkışının
ve kendisini inşa etmesinin hikayesi. Okullara karşı olan, kendilerini Tanrı yolundan ayırıp şeytana ayak uyduracağı, devletin sürekli kendilerine komplo kuracağı fikirleriyle dolu bir babanın; hastaneye karşı doktorların verdiği ilaçlara zehir gözüyle bakan, kendisini şifacı atfeden bir annenin; psikopat bir abinin ve tüm bunları içine sindiren kardeşlerin olduğu bir ailede büyümüştür Tara. Aslında kendisi de bu fikirlere ve inançlara körü körüne bağlıdır ama abisi Tyler’ ın üniversiteye gitmesiyle bir noktadan sonra okula gitme fikrine ısınmaya başladı ve okudukça ailesinin ne kadar cahil olduğunu babasının bipolar bozukluğu veya şizofreni hastası olduğunun farkına varmaya başladı. BYU’dan Chambridge’ e oradan da Harvard’ a uzanan bu başarılı ama bir o kadar da sancılı yolculuğu beni çok etkiledi. Yeni hayatına adapte olması hiç kolay olmadı. Bir yanı ailesine sıkı sıkıya bağlıyken diğer yanıyla böylesi bir dünyada yetiştiği düşüncesi onu kahrediyordu. Hala bir yanı aile yanına ve gerçekten de şeytanın ruhunu ele geçirdiğine inanıp eski dünyasına dönmeye hevesliydi ama diğer yanı abisinin ona çektirdiği acıları, babasının bu bağnaz ve akıl almaz düşünceleri annesinin ise her şeye gözlerini kapaması nedeniyle asla oraya dönmeyeceğini söylüyordu. Kitapta özellikle annesinden bahsederken hiç bir zaman annem dememişti hep “anne” diye bahsetmişti bunun sebebinin tüm bu olanlara gücü yettiği halde sessiz kalmasına asla çocukları için çaba sarfetmemesine bağlıyorum. Tara’da en büyük yarayı açan bu göz yumma olmuştu bence.
Şimdi bir akademisyen olan Tara herkese göre normal ama kendisine göre “yeni normal” hayatına devam ediyor.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bir yandan anarşist düşüncenin baskın olduğu Anneres diğer yandan kapitalist, devletçi düşüncenin baskın olduğu Urass… İki dünyada da bu fikirler empoze eder şekilde veya sempati duyularak değil de artı ve eksileriyle ele alınmış. Güzellemelerden uzak gerçekçi şekilde anlatılmış. Her ne kadar kitap bir ütopya olsa da anlatılan dünyalar distopyadan oluşuyor bence.
Hikayenin bilim kurguyla anlatılması hoşuma gitti, akıcı olan bu kitabı keyifle okudum.
Puan vermedi·632 syf.··
Beğendi
·2021 10. kitabı
·4 günde okudu
·Okunma: 24 Haziran 2021 12:24
Oblomov… kendisini hayattan soyutlamış, üşengeç bir adamın hikayesi.
Oblomov çiftlik sahibi bir ailenin oğluyken zamanla işler değişir, çiftlikten ayrılarak memurluk yapmaya başlar fakat işler umduğu gibi gitmez zira Oblomov rahata alıştığı için çalışmak, birilerinden emir almak ve bu hayata devama etmek ona anlamsız aynı zamanda da zor gelir. Zamanla iyice uyuşuk bir hale bürünen Oblomov her yeri dökülen dairesine tabiri caizse mahkum olur. Tabi bu mahkumiyet Oblomov’un isteğiyle gerçekleşir. Ara ara arkadaşları ziyaret eder özellikle en yakın dostu Ştols. Bir süre sonra bazı nedenlerden dolayı taşınır ve Olga ile tanışır ona aşık olur aralarında evliliğe doğru yol alan bir ilişki başlar fakat Olga onun bir türlü değişmeyeceğini ve hep bu uyuşuk halde kalacağını anlayarak ondan ayrılır. O sırada Oblomov başka bir eve geçmiştir ve ayrılık sonrası ev sahibi ile bir yakınlaşması olur. Herkes kendi hayatına devam eder.
Oblomov’un kendini hayattan soyutlaması, üşengeçliği ve bir türlü hayata uyum sağlayıp insan gibi yaşayamaması dönemin Rus toplumunun değişime ayak diremesini sembolize eder. Avrupa’ya nazaran sanayi devrimini tamamlayamamış, ama Avrupa ile temas halinde olan, Doğulu olmanın mı yoksa Batılı olmanın mı geleceğini belirleyeceği konusunda kararsızlıklar içerisindeki Rusya’nın adeta Doğulu yüzüdür Oblomov.
Diğer yandan da Ştolts karakteri bunun tam zıttıdır diyebiliriz. Çocukluğu Oblomov ile geçmesine rağmen hayatı bambaşka yöne evrilmiş, değişime ve gelişime hep açık olmuştur. Modern ve kapitalist bir karakterdir. Sürekli kazanır, o kazandıkça Oblomov kaybeder. Hatta İlya Olga’yı kaybettiğinde bile yine Oblomov’un sayesinde Ştolts kazanır. Ama tüm bunlara rağmen aralarındaki o bağ bozulmaz ve dostlukları hep devam eder ve her zaman Oblomov’u harekete geçmesi
Yazarın, bir isim koymadığı karakterin yer altı dünyasını yani iç dünyasını anlatan bir romandır. Varoluş felsefesine dayanan bu romanda karakter okuyucuya kendini anlatma ve kendisini haklı çıkarma derdindedir. Çocukluğundan beri çevresindekiler tarafından hiç fark edilmeyen onun tabiriyle hiç insan yerine koyulmayan bu kişi kendisini insanlara kanıtlama çabasındadır. Sürekli insanlar onu görsün, onu anlasın, onunla arkadaşlık kursun, ona değer versin istiyor ama bu isteklerini öfkeyle insanlardan uzak durarak ve onlara ihtiyacı olmadığını sürekli olarak dile getirerek gizleme ihtiyacı duyuyor. Özetle söylemek gerekirse bu, kendi varlığını dünyaya kanıtlamak isterken daha da içine gömülen bir insanın hikayesi.
Kitabı sevdim, onun o varoluş mücadelesi beni etkiledi. Zaman zaman insanların da içine düştüğü bu kaygıyı güzel bir dille açık bir şekilde anlatmış yazar.
Yazar bu kitabı, klasik müzik dinlemekten hoşlanan bir çete lideri olan Alex’in başından geçen olayları distopik bir dünya kurgulayarak yazmıştır. Saldırgan ruhlu şiddete eğilimli Alex diğer çete üyeleri ile birlikte gasp, yaralama, tecavüz gibi suçlar işlerken bir gün işler çete için ters gider ve tüm olayların suçu Alex’in üstünde kalır. Alex kendisine kurulan tuzağı anlar ve arkadaşlarıyla birlikte yaptığı her şeyi anlatır fakat yine de tek suçlu kendisi olur. Hapishanedeki günlerini zor geçiren Alex’e bir gün bir deneye katılması şartıyla serbest bırakılacağı konusunda bir teklif gelir ve Alex tereddüt etmeden kabul eder. İşte olaylar aslında tam olarak burada başlar. Deneyde çeşitli şiddet içerikli filmler izletilip düzenli olarak iğne vurulan Alex bambaşka biri haline dönüşür. Deneyin sonunda aklına ne zaman şiddet veya cinsellik gelse kendisini çok kötü hisseder ve çeşitli ataklar geçirir ve eğilimlerden vazgeçer. Yazar burada sanırım Pavlov’un köpeği kuramına değindi. Hapisten çıktıktan sonra her şey değişmiş ailesi, onu satan arkadaşları… Tüm bunlar ona derin bir acı veriyordu bu yüzden çareyi ölmekte buldu kendisini penceren attı ama istediğini yapamadı hastanede bir haftalık tedavi ile eski haline geri döndü ve yeniden ne olmakla ilgili seçme hakkına sahip oldu… Eski bir arkadaşını gördükten sonra aslında serselik dönemini değil de büyüdüğünü hissederek bir aile hayatı bir çocuğu olmasını diledi.
Kitap aslında genel olarak baktığımda hikaye bakımından korkunçtu daha doğrusu insanlığın o karanlık tarafını, şiddete olan eğilimlerini açıkça görmek yüreği sıkıştıran cinstendi ama doğruydu da. O dönemdeki hükümetin suçluyu ıslah etme politikası da tam bir fiyaskoydu, insanlıktan uzak, bireyin özünü çiğneyen, çağ dışı bir yaklaşımdı.
Kitaba ilk başladığımda çok
