Mehmet Ali GÖK
@philasophier
logostan Logosa
Gidip öğretmeni (Tanrıyı) gözlemleyebilir -- peki o zaman gözlerine inanabilir mi? Evet, niçin inanmasın? Ama böylece bir izleyici olduğuna inanabilir mi? Asla; zira gözlerine inanıyorsa, aslında aldanıyordur, zira Tanrı dolaysızca bilinemez.
Bir şeyden uyuyarak kurtulmaya çalışmak, bir şeyi uyuyarak elde etmeye çalışmak kadar yararsızdır.
Her tutkunun en yüksek noktası, her zaman o tutkunun kendi çöküşünü istemesidir.
Öğretmen kim olursa olsun, ister bir Tanrı olsun, yalnızca bir vesiledir, çünkü hakikat yoksunluğumu ancak kendim keşfedebilirim.
Ebedi bir bilinç için tarihsel bir başlangıç noktası verilebilir mi; böyle bir başlangıç noktası nasıl tarihsel bir ilgi konusundan fazla bir şey olabilir; tarihsel bilgi üzerine ebedi bir mutluluk inşa edilebilir mi?