Yaşadığımız sadece paranın yokluğu değildi, huzurun, şefkatin, bağlılığın da yokluğuydu. Bütün fakir aileler bizim gibi birbirlerine duyarsız mıydı bilmiyorum. Dış dünyaya kapalı bir şekilde hırsımızı birbirimizden çıkarıyorduk.
Eve döndüm. Eve dönüşler çoğunlukla nahoş bir çağrışım yapar. Gittiğin yerde tutunamadığından, dertlerinden kurtulamadığından, unuttuğundan, unutamadığından velhasıl tüm onmamışlıklarından "ya medet" der dönersin evine. Bir yüzleşme, hesaplaşma kokusu da sızdırır.