İnsanlar kendilerini arıyor, yerinde bulamıyormuş. Hatta duvarlara, kapılara, camlara, dijital panolara, ne işe yaradıklarını bugünden bilemeyeceğimiz birtakım acayip direklere kendi kayıp ilanlarını asıyormuş birçok kişi. Her gün yanından geçip gittikleri halde ilandaki kişinin kendileri olduğunun farkına varmıyormuş sonra hiçbiri.
Biz Türkler muallaktayız. Ya yakın bir gelecekte düşüp param parça olacağız veya... Veyasını bilemiyor, bulamıyorum . Elimize Birinci Cihan Harbi sonrasındaki gibi boşluktan yararlanma fırsatının geçeceğine hiç ihtimal vermiyorum.