senden ne yatak isterim ne yiyecek,
ama günün bir anı yoktur ki
seninle olmak istemeyeyim;
çünkü beni sürüklersin, ben de gelirim,
sonra dön git dersin bana,
bense seni izlerim
yelin uçurduğu bir çöp gibi.
zaman yaraları kapatır, duvarlar sır saklar sanıyorsun, ama doğru değil, doğru değil! bir şey içine, ta derinlerine işledi mi bir kez, kimse söküp atamaz artık.