Yürürken yürümekten başka bir şey yapmayız. Yürümekten başka yapılacak bir şey olmaması saf bir varlık duygusunun yeniden kazanılmasını, çocukluk çağına olduğu gibi nüfuz etmiş o basit var olma mutluluğunun yeniden keşfedilmesini sağlar. Yürümek yükümüzü hafifleterek, yapma takıntısını içimizden söküp atarak, çocuklukta yaşanan o sonsuzlukla yeniden bağlantı kurmamızın yolunu açar.