Zaman zaman gençlerin bu insanlarla,"Yaşlanınca köpek gibi yaşamaya başlarlar,"diye alay ettiklerini duyardım
Ama Fugui tamamen farklıydı.Geçmişi düşünmekten zevk alıyordu. Hayatı hakkında konuşmaktan zevk alıyordu.sanki bu şekilde hayatını tekrar tekrar yaşayabiliyordu.
"Hikâyesi,pençelerini ağaca geçirmiş bir kartal gibi esir almıştı beni."
Tüm insanlar aynıdır:Kendileri bir başkasının cebinden alırken yüzleri aydınlanır,gülümserler,ama kaybetme sırası onlara geldiğinde yastaymış gibi ağlarlar.