Pınar
@pinar7
280 okur puanı
Şubat 2018 tarihinde katıldı
Puan vermedi·352 syf.·
2026 11. kitabı
Millie, geçmişindeki karanlık lekelerden kurtulmaya çalışan genç bir kadın. Nina ve Andrew çiftinin o gösterişli malikanesine hizmetçi olarak girdiğinde, "Tamamdır, sonunda hayatı düzene giriyor" diyorsunuz. Ama olaylar hiç de öyle ilerlemiyor... Zira bu lüks evin kapıları ardında hiçbir şey göründüğü gibi değil. Taraflar birbirini tanıdıkça, hem ev sahiplerinin hem de Millie’nin sakladığı o korkunç sırlar birer birer gün yüzüne çıkıyor.
Kitap, diğer Freida eserleri gibi aşırı sürükleyici, bir çırpıda bitiyor. Kısa bölümler ve sürekli canlı tutulan merak duygusu, sanki bir gerilim filmi izliyormuşsunuz gibi hissettiriyor. Finaldeki ters köşe de gayet başarılıydı ancak dürüst olmak gerekirse beni yazarın diğer kitapları kadar şaşırtmadı. Sanırım artık Freida’nın zihninin nasıl çalıştığını, ipuçlarını nereye sakladığını çözmeye başladım. Yazarı bu kadar iyi tanımanın küçük bir dezavantajı diyelim buna...
Eğer şu sıralar kafanız doluysa ve sizi gerçek dünyadan koparıp tempolu bir maceraya sokacak bir gerilim arıyorsanız, Millie’nin bu serisine bir şans verebilirsiniz. Hafif, heyecanlı ve tam kafa dağıtmalık bir kitap.
Puan vermedi·74 syf.·
2026 10. kitabı
Bir sabah uyandığında artık insan değilsin... Peki, sevdiklerin hâlâ seni sevmeye devam eder mi?
Gregor Samsa'nın ürkütücü bir böceğe dönüşmesi aslında sadece bir başlangıç. Asıl dönüşüm, ailesinin ona olan bakışında gerçekleşiyor. Gregor, ailesinin ekonomik yükünü omuzladığı ve borçlarını ödediği sürece onlar tarafından sevilen, saygı duyulan biridir. Ne zaman ki bu dönüşüm sonrası çalışamaz hâle gelir, işte o an sevgi yerini nankörlüğe ve tahammülsüzlüğe bırakır. Artık bir menfaat gözetemedikleri Gregor'u, kısa bir süre sonra tamamen dışlarlar. Odasına hapsedilen Gregor, günden güne yalnızlaşırken hayat onlar için dışarıda tüm hızıyla devam etmektedir.
Kafka bu eserinde sadece bir adamın fiziksel değişimini değil, insan ilişkilerinin ne kadar kırılgan ve çıkar odaklı olabileceğini, toplumsal çarkların dışında kalan bireyin en yakınları tarafından bile ne kadar hızlı dışlanabileceğini anlatıyor.
Puan vermedi·232 syf.·
2025 7. kitabı
Ana karakterimiz Drogo, ilk görev yeri olan Bastiani Kalesi’ne subay olarak atanır. Burası şehirden oldukça uzakta, adeta ölü bir sınırdır. İki tarafı duvarlarla çevrili bu kalenin kuzeyinde ise göz alabildiğine uzanan Tatar Çölü vardır. Genç subay Drogo, bu unutulmuş bölgeyi ve görevli askerleri gördüğünde buradan derhal ayrılması gerektiğini düşünür. Zira burası son derece durağan, sessiz ve hayattan kopuk bir yerdir. Kalede görev yapan askerler, belirli yönetmelikler dışında hayattaki hareketliliği, tabiri caizse yaşamı unutmuş kimselerdir.
Kaledeki askerleri orada tutan tek bir efsane vardır: Bir gün Tatar Çölü’nün ardından düşman askerleri gelecek ve onlar da bu düşmanla kahramanca savaşacaklardır. Drogo, boylu boyunca uzanan bu çölü seyrettiğinde içinde yoğun bir heyecan ve umut doğar. Belki de gerçekten bir gün düşman askerleri gelecek, bir savaş başlayacak ve bu ölü sınır yeniden canlanacaktır. O da bu savaşta kahramanca çarpışarak kralın bile övgüsünü kazanacaktır. İşte bu ihtimal ve beraberinde getirdiği gurur, Drogo’yu yavaş yavaş etkisi altına alır. Böylece kısa süre kalmayı düşündüğü kalede biraz daha kalmaya karar verir.
Eserde, Drogo’nun o büyük “an”ın gelmesini saplantılı bir umutla bekleyişini ve bu beyhude bekleyiş esnasında en kıymetli hazinesi olan yıllarını kaybedişini okuyoruz. Aslında kitap, tıpkı Drogo gibi “bir gün hayatım gerçekten başlayacak” diyerek bugününü feda eden pek çok insanı anlatıyor. Eylemsizliğin rutine dönüşmesi, konfor alanını terk edememek ve sürekli bir mucize beklemek…
Herkesin kendinden bir şeyler bulabileceği bu eseri mutlaka okumanızı tavsiye ederim.
