Nicedir maviye kurulu kalbim.
Hanidir mavinin çıkmazında kayboluyor yüreğim.
Mavisi sonsuz bir umuda tutunuyor hayallerim.
Seni ararken dönüşü olmayan mavi bir yolda çocuklaşıyor ümitlerim.
Zaman bir kelebeğin sırtında mavisi yeni doğmuş bir göğe kanat çırpıyor.
Tüm saatler maviye on kala duruyor.
Sen büyüyorsun mavi gözlerimde.
Maviyle başlayan cümleler birikiyor dilimde.
Çağlayan dalgalı mavi bir deniz köpürüyor içimde.
Ve dün gibi, bugün de...
Geçtiğin her yer masmavi oluyor yine.
İlhan Dilek
Sen çal dostum,
Ben dinlerim...
İçine attıklarını coşkulu coşkulu çal.
Yarım kalan zamanlara inat, çal.
Tüm sessizliğe tüm gürültüye karşı çal.
Meydan okurcasına nefes nefese,
Tükenmişcesine küskün küskün.
Çal...
Ben dinlerim...
hiçbir zaman anlamadı insanoğlu.
dünya birine kalacak olsaydı süleyman’a kalırdı.
ölüm satın alınsaydı nemrut tutar alırdı.
çıkmadık canlara derman bulurdu,
lokman hekim ölmedi mi?
bu yüzden hiç korkmadık biz,
umudumuz hep Allah’tandı.
derdimize yüksel dedik, istediğin kadar yüksel!
nasıl olsa geçmeyecek misin?
zalimlere güçlen dedik, dilediğin kadar güçlen!
nasıl olsa düşmeyecek misin?
öyle oldu, olacak.
bu dünya iyiyle kötünün arasında bir yerde
ama günü geldiğinde iyilerden taraf olacak.