Toplumsal güç sadece ortak bir davranıştan, bir Biz'den doğar. Toplumun egolaşması ve atomlaşması ise ortak davranış alanlarını radikal oranda daraltmakta, bu şekilde kapitalist düzene gerçekten meydan okuyacak kuvette bir karşı gücün oluşmasını önlemektedir.
Sayfa 123
Reklam
Hiç kimse, kendinden fazlasını göremez. Herkes başkasında, kendisi olabildiği kadarını görür, çünkü onu ancak kendi zekası ölçüsünde kavrayabilir ve anlayabilir.
Sayfa 164
Toplumun giderek olumlulaşması, her türlü şiddet biçimini, gerek fiziksel gerekse psikolojik şiddeti kabul edilemez hale getiriyor, böyle bir görüntü yaratıyor. Ama şiddetin sona erdiği anlamına gelmiyor bu. Çünkü şiddetin çıkış noktası yalnız Öteki'nin olumsuzluğunda değil, aşırı ölçüde bir olumlulukta da yatıyor. Olumlunun şiddeti kendini yoksunlukta değil doymuşlukla, icraatle değil bitkinlikle gösterir. Dışlamakla kalmaz, şehir dışına atar. Baskı değil depresyon şeklinde gösterir kendini.
Sayfa 78
Şiddete başvurmak, güçsüzlüğü çaresizce güce dönüştürme çabasıdır.
Sayfa 75
Moliere, Misanthrope kitabında aşkın gözü kör etmesiyle alay eder; "soluk yüz, yasemin çiçeğinin beyazlığı gibi; korkutan karanlık, sevimli bir karartı gibi..."
Sayfa 145
