Cahil insan yeme, içme, zevk peşinde koşan insandır. Bunların bazıları rahatlığın verdiği bolluk ile öfke duyularını kaybetmişlerdir. Bazıları ise tam tersine rahatlığın verdiği bolluk ile son derece öfkelidirler. Bunlar genellikle şehvetine düşkün insanlardır. Bedensel zevklerine tutsak olmuş bu insanların kendi arzuları dışında hiçbir hedefi yoktur. Onlar bu düşkünlüğün içinde debelenirken düşünmek, öğrenmek, sorgulamak gibi yeteneklerden de mahrumdurlar. Tamamen dünya zevklerine kendilerini kaptırmış bu insanlardan kendi nesilleri de zarar görecektir. Cahil insan mutluluğu bu gibi dünyevi zevklerin içinde zanneder. Onun için bedenin ihtiyacı olan her şey bir mutluluk sebebidir. Gerçek mutluluğu sorgulamazlar, gerçek mutluluğun ne olduğunu dahi düşünmezler. Bu insanlar ahlaki düşkünlükleri hoş görmektedirler, onlar için ahlaki düşkünlük kötü bir şey değildir. Çünkü onlar kendi nefisleri, kendi arzularına tutsak olmuş insanlardır.
Sayfa 85
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
7/10
2020 17. kitabı
Kitap çocuk psikolojisi alanında özellikle Piaget'in Bilişsel Gelişim Kuram'ıyla özel olarak ilgilenen "akademisyenler" için oldukça faydalı bir kitap. Çocuğun bilişsel gelişimindeki evreleri örnek deneylerle özet bir şekilde anlatmış.
Fakat kitabın kapağındaki ponçik görsel, annelerimizi çocuklarının gelişimine fayda sağlamak için okunması kolay bir kitap gibi çekse de - kesinlike öyle değil!! Dışarıdan ne kadar ince görünse de içeriden bir o kadar ağır bir kitap gerek kullanılan üst düzey kelimeler ve bir o kadar onları anlatmak için kullanılan terimler sebebiyle.
Kısaca bu kitabı sadece okumak değil aynı zamanda anlamakta istiyorsanız, psikoloji alanıyla ilgilenmenin yanında çocuk psikolojisinin bilişsel gelişimiyle ve aynı zamanda Piaget'lede çok yakından ilgilenmeniz gerekiyor.
Kaynayan yağa su dökersen, ocağı da harap edersin, tencereyi de.
Sayfa 52
Bu dünya bir ağaca benzer; biz de o ağaçta yarı ham meyveleriz. Hamlar dallara sımsıkı sarılırlar; çünkü hamken köşke yaramaz onlar. Bir şeye sımsıkı sarılmak taassupluktur, hamlıktır.
Sayfa 50