İnsanın ruhu sırf, çamurdur, işlenmiş, hala kabakıyım doğranmış becerilere sahip, yontulmamış bir çamurdur ve temiz, sağlam olan hiçbir şey fark edemez; eğer yapabilseydi bunu, bu ayrılış ne kadar başka olurdu!
İnsanın, sevdiği insanlardan geç ayrılması zehirdir!
İnsanın, bıçakla keser gibi, kendisi için doğal bir iklim olan ıssızlıkta yine yapayalnız kalması daha iyi.