Mutsuz bir yaşam sürüyordum artık. Hele sıradağlar arasındaki yüce bir doruk gibi bütün kaygılarıma egemen olan en büyük kaygım bir saniye bile gözümden gitmiyordu.
Rüzgârda paramparça savrulan bu zavallı umut parçasına sarınmakta niçin direniyordum? Ne bileyim! Bunu okuyan sizler, daha geçen yıl, geçen ay, geçen hafta, buna benzer bir tutarsızlık yapmadınız mı? Biliyor musunuz neden yaptığınızı?