“ sartre' a göre nesnelerin aksine ,biz insanların “ önceden belirlenmiş bir özü” yoktur. hayalarımızın nesnel bir anlamı bulunmuyor.buna karşın ,mesela,kül tablasının bir var olma sebebi var:kül ve izmarit konulması.elbette,biz de kül ve izmarit taşıyabiliriz,ama bizim için bu bir seçim olur.”
(platon bir gün bir karikatür çizer /sayfa 11)
işte burda insanların varoluş sebebi “ seçimleri “ olduğu çıkıyor ki ; insan seçimleri doğrultusunda yaşar .
"Kelimeler tek başına gerçeği yansıtamaz, sadece zihindeki gölgeleridir."
Platon
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Günaydın (Haziran 25)Alıntı
Filozoflar insanın kendini diyalogla oluşturduğunu söyler. — Anne Carson
İnsan, kendi içine kapanarak veya tamamen izole bir şekilde kim olduğunu tam olarak bulamaz. Carson, felsefe tarihindeki (Platon'dan Bakhtin'e kadar uzanan) "diyalojik benlik" kavramına atıfta bulunur. Kendimizi tanımamız, anlamamız ve bir karakter inşa etmemiz ancak bir "öteki" ile kurduğumuz temasla mümkündür. Diyalog, iki insanın sadece kelimeleri birbirine fırlatması demek değildir; yaratıcı bir süreçtir. Karşımızdaki kişiyle konuşurken, onun argümanlarına karşı kendi duruşumuzu belirlerken, onun aynasında kendimizi görürken aslında "kendimizi yaratırız." Kim olduğumuz, başkalarıyla ne konuştuğumuzda ve onlarla nasıl bir iletişim kurduğumuzda gizlidir. İnsan, ancak bir başkasıyla kurduğu köprü sayesinde kendi kıyısını keşfedebilir.
“Demokrasi, bir eğitim işidir. Eğitimsiz kitlelerle demokrasiye geçilirse oligarşi olur. Devam edilirse demagoglar türer. Demagoglardan da diktatörler çıkar.”
Platon
Platonik düş’ler giz’inde
Satırları karalıyorum
Kağıda dökmeye gelmiyor gözlerini
Kanı dökülüyor kalemin
Nefesi kesiliyor silginin
Her anına nakşetmişken ellerin
Hele o gül yüzün
Ömrüme kasteden sevdanın
Hikayesidir mahzun dillerde..!
Bu bir yürek yangını
Bu bir destandır
Dilden dile dolanan
Bahçemde açan gül’ün
Yeşeren ot’un
Bu bir deli oyun
Hoyrat, esen yellerin
İçine işleyen yokluğun
Bu bir destan
Kalır dillerde yerle yeksan..!
Mecnun’a yâr diye
Ferhat’a kâr diye
Öğretilmiş kara tarih
Sen ömrüme talih
Hey deli rüzgar
Savur aşkını yüreğime
Alıp götürsün eksik kalan
Ne kaldıysa yâr diye dilenen
Ve ne kaldıysa AŞK diye yakaran