Ölümün olmadığı bir dünya önce umut gibi geliyor, sonra yavaş yavaş bir yük oluyor.
Çünkü sonu olmayan bir hayat, anlamını da yitiriyor.
En çarpıcı olan ise şu:
Herkesi eşit yapan ölüm bile bazen birini seçebiliyor.
Ölüm Bir Varmış Bir Yokmuş bana şunu düşündürdü:
Belki de hayatı değerli kılan şey, onun bir gün bitecek olması.
Eskiden en yetişkin kimseler bile şunu bilirlerdi: Hakkın kaynağı güçtür; hak, gücün bir fonksiyonudur. Öyleyse terazinin iki kafesinden birine bir gram koyuyorsunuz, öbürüne bir ton; birinde "ben" öbüründe "Biz", yani Tek Devlet. Çok acıklı değil mi? Devlet karşısında bir "hakkım" olabileceğini kabul etmek ile bir gramın bir tona eşit olduğunu kabul etmek, bir ve aynı şeydir.
Sahfa:110