Fikriye
@plumii
21 okur puanı
Mart 2022 tarihinde katıldı
Ve bir anlık sis gibi ömürsüz kalmış;
Gölge gibi, bir var bir yok; rüya gibi, kısacık;
Karanlık gecede çakan şimşek gibi
Birden coşup yeri göğü seriyor gözler önüne
Ve daha insan kendini toplayıp "Şuraya bak! " diyemeden,
Karanlığın çeneleri açılıp her şeyi yutuyor.
İşte böyle, göz açıp kapamadan yok oluyor.
Parıldayan ne varsa yaşamda.
Sayfa: 22 -23
Puan vermedi·98 syf.·
2026 12. kitabı
“Bazı trajediler okunup bitmiyor, insanın içinde yankılanmaya devam ediyor.”
“İnsanın en büyük düşmanı bazen karşısındaki değil, zihnine düşen şüphe oluyor.”
“Kıskançlık, sevginin değil; korkunun dili olabilir.”
“Shakespeare yine insan ruhunun en karanlık yerini göstermeyi başarıyor.”
“Bir insanı yıkan şey çoğu zaman gerçekler değil, inandıkları oluyor.”
“Bitirdiğimde geriye sadece bir hikâye değil, ağır bir sessizlik kaldı.”
“Bazı karakterler kötü değildir belki; sadece yanlış insanların sesine inanırlar.”
“Othello bana şunu düşündürdü: Güven kırıldığı anda sevgi de yönünü kaybediyor.”
“Trajedinin en acı yanı, her şeyin başta çok masum görünmesiydi.”
“Shakespeare insanın içindeki zehri, kelimelerle gösteriyor.”
“Bazı insanlar sevgisini söyleyemez; sadece susarak taşır içinde. Ve bazen insanı en çok, ziyaretine gelmeyenler kırar.”
“Hastalıktan daha ağır olan şey, insanın kendini yalnız hissetmesiydi.”
“Söyleyemediği duygularını mektuplara sığdırmaya çalışan bir insanın sessizliğiydi bu kitap.”
“İnsan bazen birine ‘seni seviyorum’ diyemez ama bütün satırları o kişiye dönüşür.”
“Pandora’nın Kutusu, bana yalnızlığın bazen bir hastane odası kadar soğuk olabileceğini hissettirdi.”
