Uzun zamandır burada kitap incelemesi yapmadığımın farkına vardım.Bu belki de okuma alışkanlığımı kaybetmemden kaynaklanıyordu,kim bilir. Bugün Fethi Ağabey’i okumayan ,bilmeyen ,adını duymayan kalmasın benim bunda bir payım olsun diyerekten haddim olmayarak bu cümleleri yazıyorum.Dostluk üzerine,ya bu Gemuhluoğlu da kim diyenler için onun metinlerini ,yaşarken ve ölümünden sonra hakkında kaleme alınanları okumak adına güzel bir seçim.Cemal Süreyya kitap içerisinde alıntılanan metninde ‘Sağcılar önce veli edindiler,öldükten sonra da unuttular’ diyor Gemuhluoğlu için .Doğruluk payı var.Arkadaşlarıma sorsam on kişiden üç kişi bilir Fethi Ağabey’i.Belki iyi bir oran bilemiyorum.Ben çok sevdiğim bir avukat üstadım vesilesiyle bu kitabı okudum.Allah ondan razı olsun.Kitabı okuduktan sonra içimizde bir yerlerde hep var olan ‘iyi’nin tekrar şahlanışına şahit olacaksınız.Çünkü insan önce kendisiyle ,uzuvlarıyla dost olabilmeli.Dostluğun muazzam şevkini tadabilmeli.Bir tohum gerek insanın içine düşen diyor,o tohum orada yeşermeli göğermeli orada başak tutmalı.Müslümana yakışan bir yaşayışla her birimizin içine bir tohum düşürmüş Fethi Ağabey.O tohumu besleyenlere ne mutlu!