sude
@poisonbite
28 okur puanı
Ekim 2021 tarihinde katıldı
Umutsuz insan ölümcül hastadır. Diğer insanlardan farklı olarak, bu hastalık insanın en soylu tarafına saldırır, ama insan bundan ölmeyebilir. Burada ölüm hastalığın sonu değildir, sonsuz bir sondur. Bizi bu hastalıktan ölüm bile kurtaramaz çünkü burada hastalığın verdiği sıkıntı ve... Ölüm ölememektir.
Reklam
Ölümün umuda dönüştüğü müddetçe tehlike büyürken, umutsuzluk ölememe umutsuzluğu olur.
Dolayısıyla umutsuzluğun bu son anlamında "ölümcül hastalık" çelişkili işkence, ben'in hastalığı vardır: ebediyen ölmek, ama ölmeden ölmek, ölümü ölmek. Çünkü ölmek her şeyin bitmiş olduğu anlamına gelir ama ölümü ölmek, ölümünü yaşamak demektir ve onu bir an yaşamak, sonsuza kadar yaşamaktır.
Hayatım buğulanmış bir ayna gibi karşımda duruyor. O soğuk ıslaklığı siliyorum ve kendimi görüyorum. Öylece duruyorum boşluğun içinde. Ağzımı kıpırdatıyorum, ama ne ben ne başkaları söylediklerimi duyuyor. Sesimi içen ne? Ne yutuyor beni durmaksızın? Yalnızlık hem dudağımı uçuklatıyor hem de davetine kayıtsız kalamadığım görkemli bir saray gibi kapılarını açıyor. O kapılardan herhangi birinden bir kez içeriye adım atınca dışarıya çıkmanın mümkün olmadığını biliyorum. Orada göklerin dili unutulur ve ayrımlar kalkar. Her şey içten ibaret ruhsal bir mekâna dönüşür.
