Shakespeare yine döktürmüş. Bu satırlarda kaybolmuşluğu, karamsarlığı, kararsızlığı, acımasızlığı, ihaneti okuyoruz. Kral Hamlet ihtiraslara ve acımasız isteklere kurban ediliyor ve Shakespeare'in de dediği gibi kötü işleri çıkıyor sonunda gün yüzüne. Bir taraftan ihanetle sarsılan Hamlet diğer tarftan aşk ile bağlanmış durumda. Bu iki tezat duygu birbiri içerisinde. Biri diğerini yok edecek ya da ikisi birden yok olacak. İhanetin acısı Hamleti delirtecek gibi oluyor ve annesi Kraliçe Gertrude'nin odasındayken perdenin arkasında saklanandan rahatsız olarak Ophelia'nın babası Polonius u öldürerek Ophelianin delirmesine neden oluyor. Hamlet burada çok haklı, insanların söylediği yalanlardan ve sakladıkları dan bıkmış usanmış durumda ve artık daha fazla görmek, duymak istemiyor bu yalanları; bitirmek, kurtulmak istiyor. Bu zalimliği yıkmak istiyor. Şarkılara ve şiirlere konu olan Opheliamiz işte böylece sonunu hazırlıyor, mizacı gereği çok hassas olan güzel Ophelia dayanamıyor babasını kaybetmeye ve aşkının delirmesine, kafayı hepten yitiriyor. Ben Opheliayi çok sevmiştim çünkü içerisinde o masumiyeti ve samimiyeti görebiliyorsunuz, içten ve aynı. Çok aşık bir kadından sevdiği adamın babasını öldurmesiyle soğuması gereken Ophelia kendi savunma mekanizmasını geliştiremiyor ve olay karşısında aklını yitirerek hayatta en gerekli şeyi kaybediyor. İşte böylece insan hayatının ne kadar geçici, acımasız ve yıkıcı olduğunu görüyoruz Ophelia bize gösteriyor bunu, temiz, saf, güzel yürekli Ophelia. Ve kitabımızın sonunda da her şeyin karşılığınn elbet olacağını görüyoruz, herkes cezasını çekecektir ama bundan zarar gören iyi insanlar da maalesef olacaktır..
Puan vermedi·180 syf.·
2026 14. kitabı
Hamlet bu kez benim için sadece okunacak bir kitap olmadı…
Kitapla sesli kitabı eş zamanlı okuyup dinledim.
Üstelik Ali Düşenkalkar’ın yönetmenliğini yaptığı oyunun sesli kitap versiyonuydu bu… ve ilk defa bir hikâyeyi gerçekten yaşadım.
Sayfalar akmadı… her bölüm zihnimde sahne sahne canlandı.
Hiçbir şey görmeden, sadece seslerle;
duygular, gerilim ve o derin iç çatışma zihnimde canlandı.
Murat Şen (Hamlet) karakterin iç sesini,
Atilla Olgaç (Claudius) karanlığını,
Songül Öden (Ophelia) kırılganlığını,
Selçuk Yöntem ise o derin ve ürpertici atmosferi o kadar güçlü vermiş ki…
Tülay Bursa ve yine Ali Düşenkalkar (Polonius) hikâyeyi tamamlayan o sağlam omurga olmuş.
Metin neredeyse birebir ilerliyor; birkaç küçük fark dışında ruhu tamamen korunmuş.
Ama bu şekilde deneyimlemek, her şeyi bambaşka bir seviyeye taşıyor.
️Ve Hamlet…
bu kez bir kitap değil, zihnimde iz bırakan bir sahneye dönüştü.
Reklam
POLONIUS
Şu birkaç öğüdümü de aklından çıkarma:
Düşüncelerini hemen dillendirme,
Ayarsız düşüncelerini eyleme dökme.
Samimi ol ama sakın laubaliliğe kaçma.
Sağlamlıkları sınanmış dostlarını
Bağla çelik zincirlerle ruhuna,
Ama yeniyetme cengâverleri arkadaş belleyip
Günlerini vur patlasın çal oynasın geçirme.
Kavgaya girmekten kaçın,
Ama bir kavganın içinde bulursan kendini
Öyle bir dur ki karşındaki senden çekinsin.
Herkese kulak ver ama çok azı duysun sesini.
Herkesin fikrini al ama hükmünü kendine sakla.
Giyim kuşamın paran yettiğince iyi olsun,
Ama öyle süslü püslü, şatafatlı değil;
Zira kıyafetin kim olduğunu yansıtır.
Öyle ki Fransa'da yüksek mevkide olanlar,
Zevklerini en güzel gösterenlerdir.
Ne borç al birinden ne de birine borç ver.
Çünkü borç veren hem parasını
Hem de dostunu kaybeder.
Borçlanmaksa tutumluluğun kılıcını köreltir.
Her şeyden önemlisi de sözüne sadık ol.
Böylece başkasına yanlış yapmayacağın
Gecenin ardından gündüzün gelişi gibi kesin olur.
Uğurlar ola... Dualarım seninle.
Puan vermedi·180 syf.··
Beğendi
·2026 19. kitabı
·4 saatte okudu
·Okunma: 10 Şubat 2026 18:03
Selam. Bu ayın bir diğer okuduğum kitabı Shakespeare'in “Hamlet”i oldu.
Uzun zamandır aklımdaydı öncesinde tiyatrosunu izlediğim için fikrim vardı.
Sonra dün sinemaya girmeden önce okuyup bitirmek istedim. Filmde son sahnede Hamlet'in trejedisiyle ve tiratlarını görsel olarak görmek çok güzeldi. Film “Hamnet” kitabından uyarlanmış onu da en yakın zamanda okumayı planlıyorum.
Trajedi, bahtsız Hamlet'in en yakınlarından gelen darbelerle deliliğin eşiğine adım atmaya ramak kala intikam almaya yeminini, işlediği bir günahla da sevgilisinin de dolaylı olarak ölümüne sebep olduğunu görürüz.
Yaşanan ihanetin gün yüzüne çıkmasıyla ortalığın kanlı bir savaş alanına dönmesi kaçınılmaz olur.
#kitapalıntıları
_HAMLET
...
Bir damla kötülük en soylu varlığı
Lekeler ve yıkar bile bazen.
_POLONIUS
Deli olduğu bir gerçek; gerçek olması acı,
Acı olması gerçek...
_HAMLET
... Zaten dünya ne iyidir ne kötü, düşüncenize bağlıdır iyilik kötülük. Bana göre dünya zindan.
_HAMLET
...
Kim dayanabilir zamanın kırbacına?
Zorbanın kahrına, gururunun çiğnenmesine,
Sevgisinin kepaze edilmesine,
Kanunların bu kadar yavaş
Yüzsüzlüğün bu kadar çabuk yürümesine.
Hamlet ne kadar okursam okuyayım hep tazeliğini koruyan bir kitap benim için. Shakespeare 'ın bu muhteşem oyununu okumamaak veya bir kez olsun izlememiş olmak büyük kayıp diyebilirim. İntikam, aşk, iktidar savaşı içerisinde harmanlanmış, peşi sıra ölümlerle son bulan bu tragedya kaynağını eski kuzey masalarına dayandırıyor. Hamlet ölen babasının ve Danimarka tahtına geçen, kısa sürede annesi ile evlenen amcasından babasının öcünü almak ister. Sarayın başmabeyncisi Polonıus 'un kızı Ophelia ya duyduğu aşk ve güzel Ophelia' nın ölümü. Lordlar, askerler ve ölen kralın hayaletiyle bugün en çok sahnelenen oyunlardan biri olduğunu söylememe gerek yok. Hamletin meczup halleri ile planladığı intikam, Kurnazlığı, hesapçı ve çıkarcı kralın onunla ilgili planları onu nasıl bir son ile karşı karşıya getirecek? Keyifle okudum
Hamlet oyunu bana en çok, insanın içsel değerlerinin zaman içinde nasıl eridiğini ve en erdemli görünen ruhların bile basit duygular karşısında nasıl yön değiştirebildiğini gösteren bir oyun oldu benim için.
Oyunda dikkatimi çeken şey, oyunu ilk okuduğunuz klasik bir taht ve taç mücadelesi akla gelse de aslında karakterleri tanıdıkça bu tarz siyasi motivasyonların ne kadar az olduğunu görüyorsunuz ve oyun 3. perdeden sonra size burada neler oluyor asıl sorun nedir diye düşündürmeye başlıyor.
Çünkü Kral, Kraliçe, Hamlet ve diğerleri maddi ve fiziki anlamda istedikleri her şeye zaten sahiplerdir. Güç, makam ve maddi açıdan fakat anlam, erdem, sadakat ve sevgi konusunda hepsi eksik, yetersiz ve kırılgandırlar.
Kral’ın ne tacı kaybetme korkusunu, ne de kraliçeye duyduğu bir aşkı gerçekten görürüz; onun tüm davranışları daha çok güç istencinin, sahip olma arzusunun ve Hamlet’in varlığıyla sarsılan otoritesini yeniden tahkim etme çabasının izlerini taşır. Hamlet'i sürekli kontrol ettirmek ve sürekli ruh halindeki değişimleri takip ettirmesinin sebebi de bu istencin devamını bozabilecek tek unsuru kontrol ettirmektir. İlk fırsatta mantıklı bir sebep ile onu İngiltere'ye göndermek istemesi de ve oyunun sonunda kaza süsü vererek Hamlet'i öldürmek istemesi bence bu düşünceyi destekler.
Kraliçe de aynı şekilde psikolojik olarak ne hissettiğini tam olarak anlayamayız gerektiği kadar eski kral için yas tutmaz, kaybını hissetmez, bir aşkın ağırlığını ifade etmez. Yeni krala olan bağlığı ve sevgisi hakkında da bir fikir elde edemeyiz diyaloglarından. Bu iki karakter de bana göre Hamlet’in içsel çöküşünü açıklamak için konulmuş kötü duygular gibidir.
Hamlet ise taç için heves duyan biri değildir. Yönetme arzusundan ziyade erdem, sadakat ve ahlaki tutarlılık onu tanımlar. Oyunun
Reklam
Reklam