Psikiyatristlerin anlama, dinleme ve yönlendirmeden ziyade ilaç yazıp göndermelerine güzel bir örnek oluşturan bir kitap olmuş.
Yazarımız bütün seanslarını kayda almış ve sonrasında bunu kitap olarak basmış. Tamamen kötü bir kitap diyemem, sonuçta sizin aklınız çalışıyorsa düzgün bir psikologla yapılan bir seans olarak düşünüp ders çıkaracağız, kendinizden bir şeyler bulabileceğiz ve çevrenizdeki insanlarda olan sorunları tespit edebileceğiniz bir kaynak olabilir.
Yazarımız sorunlarını anlatıyor, anlattıkça sorunlarının farkında olan fakat kendini nasıl düzelteceğini bilemeyen biri olarak görüyoruz. Psikiyatrist de ilaç yazıp gönderiyor, sonra da azaltalım çoğaltalım diyor. Çok büyük psikolojik sıkıntıları olanlar haricinde her şeyde ilaç öneren uzmanlar bana hep itici gelir. Biraz yol göstermek, biraz öneride bulunmak, biraz sohbet etmek zaten çoğu insana daha iyi hissettiriyor.
Uzak doğu insanının kafa yapısını sevdiğim için okudum, elbette katkıları da oldu. Kişisel gelişim ve psikoloji sevenler ve bu konularda eksiklik hissedenler okumalı.
Önemli olan sevilip sevilmediğiniz değil, size gösterilen sevgiyi nasıl karşıladığınızdır.
Proje misin Ayşe KulinEdebiyat
Kitabı okudukça çıldırıyorum! Aydın kesim diye geçinen bir KADIN yazarın elinden çıkmış Atatürk'ü ve kadınları karalama projesi!
Lütfen kitabı okurken hayranlık duymayın. Kelimelerin seçimi, olayların anlatımı, düşüncelerin yansıtılışı o kadar karalama ki, kesinlikle yine Atatürk üzerinden para kazanma durumu diye düşündürttü.
Atatürk'ün yaptıklarını belgelerle anlatabilirsin, kendi yorumunla yazabilirsin de, ama sanki O'nun günlüklerini ele geçirmişsin gibi her satırda sanki O böyle düşünüyor gibi saçma sapan şeyler yazmak! Bu ne cürret!
Kadınlara avrupa ülkelerinden bile önce seçme seçilme hakkı vermiş, kılık kıyafet düzenlemesi getirmiş, eğitimde devrim yaratmış, bizi köle olmaktan kurtarmış birinin ağzından aşağıdakiler mi dökülecekmiş?
Kadınlar için; bazılarıyla gönül eğlendirdim...
Annesi için; BANA danışmadan birisiyle evlenmiş.
Din eğitimi için; O sarıklılardan biri mi olacaktım?
Makbule için; sert şekilde bağırdım, o ne karışır, hesabını bilmez gibi cümleler...
Ayrıca Atatürk'ün Fransızcayı anadili gibi bildiğini sağır sultan duydu ama Ayşe hanım şunu yazıyor: Afet bana Fransızca'dan tercüme ediyordu.
Sofya'ya gönderildiğinde; İyi ki Enver beni Sofya'ya sürmüştü, yoksa hayatımın aşkıyla karşılaşamayacaktım demesi ve Sofya'daki hayatını eğlenceden, aşktan, zevten ibaret göstermesi! Sanki Atatürk'ün en büyük derdi; aşk, zevk, eğlence...
Ve tüm bunları sanki Atatürk kendi söylemiş gibi yazması!! Sen kimsin de Atatürk'ün özel hayatında hissetiklerini bu kadar net yazabiliyorsun!
Ve dili, anlatımı... Lise talebesinin eline kağıt kalem ver bundan daha iyi bir edebi metin ortaya koyar. Basit, kolay, sıradan... Kullandığı kelimeler o kadar rencide edici ve yakışıksız ki...
Yazara soruyorum bu bir proje mi? Sen bir proje misin Ayşe Kulin?