SonAy
@ponnik
Freudyen bir dil sürçmesi...
2697 okur puanı
Mart 2019 tarihinde katıldı
Dahi DeliEdebiyat
Bütün kitap boyunca deli mi dahi mi olduğunu kimsenin anlayamadığı askerimiz Şvayk'ın başından geçen olayları okuyoruz. Aslında kendi başından geçen olaylardan ziyade insanların başına açmış olduğu dertleri ve bunların sonucunda ha öldürülecek, ha ölecek diye beklerken ne oluyorsa oluyor ve Şvayk bir şekilde, o zekasıyla mı diyelim yoksa şansıyla mı veyahut insanların bunun deliliğinden (saflık da olabilir anlamadık o işi) korkmasından mı bilinmez, paçayı kurtarır. Çok eğlenerek okuduğum bir dönem kitabı.
Elinde bulunan çok da bekletmeden okusun.
Yazarımız kitabın en can alıcı kısmını, sürprizi, kitabın başında okuyucuya sunarak, kitabın bütün tadını kaçırmış.
O kitabın ortalarında öğrenmemiz gereken bilgi, hemen başta elimize geçince merak duygusu tamamen bitiyor. Olayların ne olacağını az çok anlıyorsun ve kitaba devam etme şevki kaçıyor.
Karakterleri daha tanımadan, karakterler birbirini tanımadan ortaya çıkan aşk bana hiç geçmedi. Aralarında paylaşım yokken bu kadar tutkulu duygular samimi değil zaten. Karakterlerin her duygusu aniden uçlarda gezmeye başlıyor.
Başka hikayelerini de kitapta mevcut ama kitabın adını verdiği için bu hikayesini incelemek istedim.
Kitap üç bölümden oluşmaktadır. Kitabın birinci bölümü Hüsrev Ebruzade'nin ölümü üzerine mahkeme hakimi Faik İrfan Elverir'in düşünceleri ile başlar. Okumuş hakim olmuş birinden duymayı istemediğimiz bir bakış açısıyla (aslında duyduklarımıza şaşırmadığımız, çünkü Türk erkeğinin ve toplumunun fikirleri hemen hemen böyledir) başlar. Melek'ten yola çıkarak kadınları geneller ve kadınlarla ilgili düşüncelerini yansıtır. Çok kötüdür bu düşünceler. Geçmişe gider, şimdiye döner ve başına ne geldiyse kendini veya ailesini, çevresini sorgulamadan hayatındaki kadınlara suçu yükler ve vicdanını rahatlatır. Hüsrev'in cinayetinde de tanık olmasına rağmen Hüsrev'in karısı Melek'i (tabi ki) suçlu bulur.
Melek ile ikinci bölüme geçeriz. Melek de başına gelen olayları anlatır. Hüsrev'in onu nasıl makineleştirdiğini, nasıl kullandığını...
Bir kadın olarak bu kısımları okumak (aslında her bölümü okumak) cidden çok zordu.
Üçüncü kısımda da Melek'e aşık on yedi yaşındaki Yalçın başlar konuşmaya. Melekle nasıl tanıştığını, Hüsrev'in Melek'i nasıl peşkeş çektiğini öğrendiğini ve öldürme noktasına nasıl geldiğini aktarır.
Her bölüm birbirinden ağır, her bölüm birbirinden korkutucu.
İnsan insana bunları nasıl yapar, yapmak ister, yapmaya vesile olur anlamak imkansız.
Kitap bittikten sonra yine, yine, yine aynı şeyleri düşündüm; "Kadınların, kadın bedeninin, kadın bilincinin erkek hegemonyasından çektiği nedir?"
Ne müthiş bir kitap!
Yazarın Dünya Ağrısı kitabıyla beraber favori kitabım oldu. Başta Şehnaz olmak üzere birkaç kuşaktan oluşan kadınların hikayesi aktarılıyor. Su gibi akıp giden satırlarda dolu dolu birkaç hayat var. Dopdolu, hüzünlü, düşündürücü bir kitap. Son yüz sayfasında boğazınıza bir yumru oturuyor, hem okumak istiyorsunuz hem de kitap bitmesin istiyorsunuz.
Eveeet artık Jane ile vedalaşma vakti. Bu bir arkadaştan ayrılma hissidir. O yüzden hem sevinçli hem de üzgünüm...
Sıra geldi 25 gün boyunca bana öğle yürüyüşlerimde arkadaş olan kitaptan ayrılmaya... Bu kitabı Sezin Akbaşoğulları'nın muhteşem sesiyle dinledim. Bu sese o kadar alıştım ki, sanki Jane ile her gün buluşuyordum ve bana hayat hikayesini anlatıyordu. Gerçekten özleyeceğim bir karakter oldu, kendime yakın bulduğum bir kişilik olmasa bu kadar sevmezdim diye düşünüyorum.
1847 yılında yazılan bir kadın karakterin bu denli güçlü olması, kendi ayakları üstünde gururuyla yaşamaya çalışılmasının anlatılması o kadar etkileyici ki... Karakterlerin psikolojik tahlillerin olması, yürek ve akılla alınan kararların sonuçlarının önümüze sunulması çok başarılıydı.
Jane Eyre'in küçücük bir kız çocuğuyken yetişkinliğine uzanan upuzun bir yolu... Yer yer gözlerim doldu, yer yer çok güldüm, yer yer oh olsun sana pislik diye söylendim (başka karakterlere tabi ki). Parayı, gücü, mevkiyi değil, intikam hırsı olmadan adaleti umut eden Jane mutlu olmasın mı? Olsun tabi. Belki hayat bu kadar cömert değil ama en azından böyle bir kitap okurken azıcık cömertlik, azıcık adalet arıyor okuyucu. Ve sonunda okuyucu tatmin oluyor.
Çok fazla önyargılı olduğum için uzun süre okumaya direndiğim Jane Eyre 2025 yılının en sevdiğim kitabı oldu.
Son olarak: Seni çok özleyeceğim (arkadaşım) Jane..
Gizemli bir kitap evet doğru ama o kadr uzun ve sıkıcı ilerliyor ki gizemi merak bile etmiyorsunuz bir süre sonra. Son yıllarda bu kadar beklentimin altında kalan başka bir kitap okuduğumu hatırlamıyorum. Çok büyük bir beklenti ve hevesle başladım ama kitap bitmiyor, anlatılanlar uzuyor.
Bir film ve bu filmin ardından gelen seri cinayetlerin açığa çıkma serüveni anlatılıyor. ama hiçbir karakterle bağ kuramadım. Filmi bile bir süre sonra merak etmekten vazgeçtim. Mısır'daki cinayetlerin nedenini, öldürülen beş kişinin kim olduğunu bile merak etmeyi bıraktığımı fark ettim. Bunu senaryoya aktarıp iyi bir yönetmenle güzel bir film çıkarılır ama kitap olunca iş değişiyor.
