Su bıçak
@portakkal
Lisans /önlisans/yüksek lisans
20 Ekim 1999
13 okur puanı
Mayıs 2021 tarihinde katıldı
İnsan Neyle Yaşar
Farklı hikayelerle farklı mesajlar verilmiş öncelik sevginin büyüklüğü daha sonra din ihtiyacı daha sonrada toprak ihtiyacı hepsinin fazlasının zarar olduğu ama denk olduğu zaman hayatın daha güzel olduğunu ve tanrıyı sorgularken aslında senin bakış açının başkasına göre yanlış olduğunu ve saygı göstermen gerektiğini aslında dünyanın yaratılış amacının gördüğün kadar basit olmadığını herşeyi bir düzenin ve kaderi için olduğunu aç gözlülüğün ve hırsın sonu ölüm olduğunu herkesin bi karış toprağa gömüldüğünü ve hayatım her zerresine şükredilmeli gerektiğini ifade ediyor. Hikayelerin mesajı ve anlatmak istediğini çok basit şekilde insana indirgiyor bu çok güzel herkesin mutlaka okuması gereken bir kitap iki kez okunmalıdır. Şahsi görüşüm budur..
"İnsanlar, kendilerine baktıkları için yaşadıklarını sansalar da aslında sadece sevgiyle yaşadıklarını anladım. Seven kişi, Tanrı'ya yaklaşır ve Tanrı da ona yaklaşır. Çünkü sevgi Tanrı'nın ta kendisidir."
öptü beni : ''- bunlar , kainat gibi gerçek dudaklardır'' dedi
'' bu ıtır senin icadın değil, saçlarımdan uçan bahardır '' dedi
'' ister gökyüzünde seyret ister gözlerimde ''
'' körler onları görmese de , yıldızlar vardır '' dedi.
Sana yıldızları indiremezdim ama gösterirdim.Hikayelerini öğrenirdim.Hikayeler uydururdum her yıldız için.
Adını verirdim içlerinden birine, en güzeline.
Belki seni kurtaramazdım ama denerdim.
Suç işlerdim seninle.Biriyle suç işlemeyi göze almak gözü kapalı güvenmektir o'na.Parklar da uyurduk.Şikayet etmezdim.
Sarhoş olurduk cebimizdeki bütün parayla.Yürürdük.Belki güldüremezdim seni ama ağlardık.Kızardık dünyanın bu kadar çirkin oluşuna.
Fidan ekerdik, betondan üşüyen dar sokaklara.
Kaldırım taşlarını sökerdik gece yarıları.
Kaçardık.İki bilet alırdık kalkacak olan ilk otobüsten, sen omzumda uyuyabilirdin.Belki efsane olmazdı ama, şiir yazardım sana.Senin olurdu, sen olurdu.
Sana yağmurlardan gömlek yapamazdım ama, tenimin rengi atana dek ıslanırdım.Belki merdiven dayayamazdım Ay'a ama, sarılırdım her ay doğduğunda.Zamanı durduramazdım ama zaman kaybederdim seninle.Dünya telaşına kapılmadan. Değişmeden seni dünya işlerine.Belki sana veremezdim ömrümün bir kısmını ama isterdim.Sen,Seni,Vereme yakalansan,Kötü huylu bir kansere tutulsanKör kalsan,Yatalak olsan,Sevebilecek birini kaybettin.Sen,
ALLAH'ın sana o muhteşem elleriyle uzattığı armağanı,Tuttun,
Duvara vurdun.
Sen,
ALLAH'da ayıp ettin.