Arturo BanDini

Arturo BanDini
@portecho
Bir ara yalnızdım. Sıkılırdım. Eskiden. Çok eskiden. Acı, sevgi duyardım. Ellerimi koyacak yer bulamazdım. Yabancı. Şimdi? Şimdi hiçbir şey. Her şey o denli uzak ki. Ellerim, suratım, gözüm, gözlerim bile. Yadırgıyorum, onları bile. Her şeyden, herkesten kuşkulanıyorum. Kendimden: - Bu ben miyim? Yok oturacak bir yerim.
Sayfa 485 - SEL
Edebiyat
Hangi tür kitapları seviyorsun? 🔎 Polisiye 💕 Romantik 🚀 Bilim Kurgu 🏰 Fantastik 📖 Klasik 🧠 Kişisel Gelişim 🏛️ Tarih 😱 Gerilim
Ben yok olacağım. O tek başına kalacak. Sonra bir gün o da çökecek. Çökmeyen yapı mı var?
Sayfa 480 - SEL
Edebiyat
Benim de bir zamanlar, bu duvarın dışında bir yaşamım vardı. Olduğunu sanıyorum, her ne kadar ansımıyorsam da, olmalı. Hayvanlar, insanlar dediğime göre. Rüzgarın uğultusunu, dalganın sesini ansıdığıma ve adlandırdığıma göre.
Sayfa 479 - SEL
Edebiyat
Deniz denizi siliyor. İnsan insanı. Böyle bu.
Sayfa 457 - SEL
Edebiyat
Bir gün bitmişti. Bir gün, gene bitecek. Şimdilik devam ediyor. Şimdilik geliyor. Sonra gidecek .
Sayfa 457 - SEL
Edebiyat