Sen olmasan, senin yerinde mutlaka bir başkası olur. Bu durumda, o zaten benim yerimde değil, kendi yerindedir. Ben de orda değilimdir.(Çünkü başkasının yerini almayı hiçbir zaman istememişimdir.)
Daha okula gitmeden, okumayı yazmayı bu gözleri görmeyen baba öğretmişti bana. Böylece, onun, gazete okuyan, kitap okuyan gözü oldum. Bu nedenle mi öğretmişti bana okumayı yazmayı?Yoksa, küçük yaşımda okuma alışkanlığını vermek için mi? Bilmiyorum.