Kimse bizim çektiğimiz acıları gerçekten bilmiyor. Kim bilir büyüdüğümüzde, şimdiki acılarımızı ve üzüntülerimizi saçma bir şeymiş diye hatırlayacağız belki. Ama yetişkin olana kadarki bu uzun ve can sıkıcı dönemi nasıl yaşamamız gerekiyor?
Doğru umut ve doğru arzulara sahip olmadığımız için azarlanıyoruz, peki ama doğru idealin peşinden koşsak, bu insanlar bize destek olup rehberlik edecekler mi acaba?
Otların hepsi aynı olmasına rağmen neden bazılarını koparmak, bazılarını ise bırakmak istediğimi anlamıyorum. Otlar, şekil olarak çok farklı olmayan ama yine de sevilesi ve nefretlik olanlar diye neden birbirinden ayrılıyorlar acaba? Bir mantığı yok. Kadınların sevip sevmedikleri şeyler oldukça belirsiz...