Basit bir şey olmayınca ne kadar zorluk çıkıyor?
Bu arada kendisi gelmeden 1 saat önce balkonda kilitli kalmıştım. Geldiğini görünce : "Woo, kurtarıcı adayı: Hoş geldiniz Kral." Garipserken- acaba bu sefer altından ne çıkacak edasıyla- "Hoş buldum." "Dönüp size kapıyı açamayacağım umarım anahtarınız vardır? Saç falan uzatamam saçım kısa, burası da zemin kat ama olsun. Kolum saçımdan daha uzun?? Bir bacak boyuna bakar ya? Premses (!) balkonda mahsur kalmış olabilir. :)P" deyince gülmeye başlarken beni zorbaladı. Bana kapıyı açtıktan sonra "Burada bir tane daha vardı, onu kullanabilirdin." dedi ama anahtarı çıkarışı ve bakışları bile muzip bir zorbalıkla doluydu. O anlarda utandım nedense. Bir şey demedim. İkincinin varlığından yeni haberim oldu. Bu sırrı ona söylemedim. (: Sonra başka bir şeyler daha demişti gülerek. Kahvesini yaptıktan sonra meyve tabağımızı götürdüm. Yıkamadığım bulaşıkların lafı edilmesin ve diğerleri de gülsün diye "Baba gelene kadar balkonda mahsurdum. Evet kapı önünde olmamama rağmen neredeyse suratıma kapanmış gibi oldu. Bulaşıklar yıkanmadı artık bahanem de vaarrr: kesin soracaklardan önce davranıyorum. Ve işte Kurtarıcım ve meyve keyfimiz. Beni kurtardığı için kendine kızıyor da olabilir. 》《 Eskiden sadece dalga geçerdi şimdi zorbalıyor biliyor musunuz? Hakkını da tam veriyor arkadaşlar. O yüzden bir gün bir yerde kilitli kalınca beni arayın ben sizi daha az zorbalarım. >< Hadi meyveye yetişinnn, baay." videosunu aile grubuna atmıştım. Başka bir olaydan ötürü daha komikti: havalimanına herkes gidiyordu. Ben suyu dökmek ve yemek + mutfak toplaması yapmak istediğim için kalmak istedim: annem yorulmuştu baya. Tam kıyak geçmek istedim. Ben suyu hazırlamak için biraz önden çıkarken anahtarımı kapıya geçirip çıktım. En son ablam koştura koştura geldi. Ben suyu döktüm, gittiler. O gün gidecek
Hayata Dair
Reklam
“Premses gibi hissettiğimiz ânda saklı kalmak..” 🤍🥹💐
“O beni premses peri sanıyor..”🧚🏻‍♀️
Üst üste makarna yapışıma denk gelen nenemin beni gömüşü
Çeşitli makarnalar yapmayı ve yemeyi çok severim. Çoğu zaman yemek belirlemede geç kalmışsak ya da bir yerden geç gelmişsek makarnaya koşarım. Ve bizimkiler pek sevmiyor diye "Bugün yemeği Asra yapsın." dediklerinde "Bu sizin makarna yiyeceğiniz anlamına geliyor, yaşasın bugün makarna günüü." deyip sevinçle mutfağa gidiyorum. Bir arada nenemler pek zorlayıcı ya da makarna tarzı yemekler yapmadığı ve sevdiklerini öğrendiğim için 3 hafta içinde 2 kez makarna tabağı götürdüm. Sonra bir ara annemle konuştuğunda beni sormuş o da makarna yaptığımı söyleyince nenem "Yee (şaşkınlık), ciddi misin, bu kız her mutfağa geçtiğinde size makarna mı yapıyor, başka yemek bilmiyor mu süzülüp kalacaksınız." tarzında beni gömmesine bire bir şahit olsam da o bunu bilmedi. Kahkaha atmıştım ve direkt gömmesine de şaşırdım. "Öyle ölmem bir füze daha yolla." deme isteğimi zor bastırıp anlık varlığımı belli etmeden gittim. Dün onlara gittik. Onlar makarna konusu açtı. Amcam da nasıl yaptığını anlatıyor ve benden nasıl yaptığımla ilgili bilgi koparmaya çalışıyordu. Sonra dayım da katıldı. Annem ve teyzem de var. En son dayım yapmak istedi ve biraz yardım ettim. Yemeğin ortasında gözler bana çevrildi sonra babam beni çok şaşırttı: "Bu makarna pek iyi olmamış." dedi dayımı kışkırtmak için. Ve beni öne sürdüler. Sonra "Hayır Asra yapmamış. O herkesten iyi makarna yapıyor. -Şakasına dayıma- annenden bile daha iyi yapar." deyip neneme de sataştı. Ben de ona "Ya sen nasıl bir kralsın, makarnamın tadını öğrenmişsin de bir de lezzetinin arkasında duruyorsun. Yarın senin için -yemediğim için yapmayız - kıymalı ya da tavuklu yapacağım. Hangisini istersen." deyip hem tatlılık hem de gıcıklık yaparken (pek sevmez makarnayı üst üste yerse modu düşer :)) biraz ciddi modumu açarken "Yalnız, neneyi öne sürdün.
Hayata Dair
Premses
Senin burnunda tütebilmek için benim daha ne kadar yanmam lazım premses
Reklam
Reklam