Ben sanırım yazarın yazdığı dobra kız karakterlerini sevemiyorum. Kitaba daha başında odaklanamadığım için araya bir kitap aldım sonra devam edince biraz ısındım gibi ama sürekli mantığıma ters gelen tavırlar komikmiş gibi konuşmalar filan beni sık sık kitaptan koparttı. He bu demek değil ki kitap kötü bence Chestnut Springs serisinin 2. Kitabını seven bunu da sever. Bu bence ondan daha iyi hatta. En azından birbirlerini görür görmez arzu yumağında yuvarlanmadılar. Tabi ki etkilendiler ama Willa ve Cade kadar değil.
Kitap Billie’nin Vaughn’ın çiftliğinde işe başlamasıyla başlıyor.
Vaughn Billie’yi annesinin ayarladığı kör randevusu sanıp çiftlikten kovmaya çalışıyor ama sonrasında yanlış anlaşılma olduğu ortaya çıksa da aralarında sürekli bir laf çekişmesi başlıyor. Billie çalışan olarak fazla cüretkardı Vaughn ise bir patrona göre fazla şımarık. Ayağını yere vurarak Billienin çiftlikten gitmesini istemesi filan çok çocukçaydı zaten beni kitaptan koparanda bu başlarıydı ama sonrasında kitap Billie ve siyah incisi DD etrafında dönmeye başlayınca bir ısındım. Bence Billie’nin atla uyumu bir tık daha fazlaydı zaten kendiside farkındaydı bunun. Çatışma, aşk ve ayrılık olarak üç bölümde bitiyor kitap. Ayrılık sahnesinden sonra Vaughn’un yaptığı jesti çok beğendim geçte olsa aklı başına geldi ve hatasını güzel telafi etti. Ama işte totale vurduğumda Vaughn 28 yaşına gelmiş bir ergen. Hatalı olduğu şeylerde asla geri adım atmıyor gururu yüzünden neymiş Billie ona gelsin olduu canımmm! Billie de yayık ağızlı nerede ne konuşacağını bilmiyor sürekli bir kıkırdama sorun yok havası bana geçmedi bilmiyorum.
Bu yüzden puanlama için çok ortada kaldım 6 iyidir bence. Ahh bu arada benim okuma hevesim bu aralar abilerden yana. Vaughn abisi Cole’un kitabı yok diye o kadar korktum ki
"Bir gün Elizabeth Douglas onu bıraktığı için pişman olacaktı. Bir gün onun nasıl bir adam olduğunu görecek ve şu anda hissettiği tüm özlem ve çaresizlikle onu isteyecekti ama o zaman çok geç olacaktı."
Herkese selamlar. Bitmeyen seri Highland muhafızlari'nda sondan önceki kitap olan #kaya yorumu ile geldim. Serinin sanırım en "naif" sayılabilecek kitabiydi. Sanki bizim savaşçılar ile alakası yokken araya biraz farklı bir tat olsun dermiscesine alınmış bir hikaye gibi geldi. Seriden sıkıldıgim için mi bilmiyorum ama öyle aman aman sevdim diyemem. Kadin karakterin mantıkla hareket etmeye çalışması ama bir yandan da "premses" tavırlarında olması beni çok yordu. Gerçek hayatta böyle kizlar seviliyor. Herseye "ay, uy, of" diyen bu dünyada da "premses" oluyor, bunu bir kez de kurgu uzerinden animsadim
Serinin bu kitabi zengin kız fakir oğlan klişesini içeriyordu. Hani var ya fakir oğlan sonra zengin olur sonrada o kıza ne kaybettiğine donde bir bak der. Hah işte tam öyle gelişti hersey. Ama yine de Demirci'nin oğlu sabırlı iyi niyetli güzel seven bir adam oldu da Elizabeth hanım yırttı. Seride o kadar adam geldi geçti hiçbiri de bu muameleyi görmedi, hepsinde kizlar peşinde koşup gurursuzluk yaptı. Ama neyse ki ogluşum gurursuz yaklasmadi kızı yine kosturdu
Seriye baslarken benim en çok ilgimi çeken Iskocya tarihinden esinlenerek ve kitaplar içerisinde (ilk başlarda yani) bunu bolca yedirerek anlatmasiydi. Ama karakterler bitmez olunca bu tarihi esintiler bitti sanki ve gittikçe bu anlatımlar azaldı. Açıkçası böyle olunca da benim biraz ilgimi yitirmemi sagladi. Cunku serinin genel hatlarına baktığınız zaman ilk çağdan hallice, tek düşündükleri cinsellik olan insanların tavırları sıkmaya başladı. En azından savaş sahnelerinde biraz aksiyonda oluyordu ve bu sayede
Reklam
Uzun bir kitap ama o kadar akıcı ki araya bayram girmeseydi eminim 2 günde biterdi. Hatta 1.5gün. Başlarda kim ne noluyor diyorsunuz ama yazar öyle güzel işlemiş ki binicilerden biri haline geldim kısa zamanda. Eleştirenler olabilir bu kadar güçle bu kız neden böyle savsak, güçsüz, çelimsiz. Çok normal çünkü o premmmses babasının biricik zeka küpü. Şaka bir yana tabi. Bence çok normal yani tamamen eğitimsiz kendini geliştirememiş fiziksel olarak. Yavaş yavaş kendini geliştirdiğini güçlendiğini okuyoruz ve gerçekten çok güzel ilerlemiş bir güç patlamasıyla herkesi kurtarıp heyu artık güçlüyüm demiyor bence bu da çok güzel. Elinden geleni yapıp kendi çapında birşeyler başarıyor. Kitap cinsel içerikli açık seçik. Her cinsel içerikli kitap gibi aşırı abartılı bir sevişme süreci ve bence oldukça gereksiz ve komik. Hayatlarında hiç adam kadın görmemiş gibi azgın tavşanlar gibi çiftleşiyolar. Bence buna gerek yoktu kitap bunlar olmadan da aşırı heyecanlı ve akıcı. Karakterin sarsılarak 5 kez boşalmaları mide bulandırıcı bence. Bayılanlar da gitsin porno falan izlesin fantastik kitaplara falan bence gereksiz. Kurguna güvenmiyosan hiç yazma kitap. Ki mükemmel bir kurgu çok sevdim. 8 ile 9 arasında kalıp 9 verdim ama bu cinsel münasebetten dolayı 8de verebilirim. Bu kadar. Ayrıca son bölümler bomba gibiydi ve üzüldüğüm bir şey oldu ağlayacaktım nerdeyse. Spoiler olmasın. Ve bir şok yaşadık ben başkasını beklerken başkası geldi ama mükemmel bağlanmış harikaydı. Bu kadar.
Sıcak sıcak dedikodum var dedikodu eski ama ben yeni anlatacağım:)
Alt başlık: “İnsan mıyız biz hâlâ?”
spoil içerir kavga çıkmasın sonra:)
Bu kitapta üç kısa ama yoğun öykü var. Gorki’nin elinden çıkmış, “toplum dışı” dediğimiz, kenarda köşede kalmış insanların dünyasını anlatıyor. Öyle parlak elbiseler, romantik aşk sahneleri falan bekleme. Burada hayat biraz kirli, karakterler biraz kırık, ama hikâyeler taş gibi sağlam.
Ben "Yol Arkadaşım" dan söz edeceğim biraz:)
Bir Gürcü prensi var bence tam bir primmses; Şakro. Adama "yürü" diyorsun, o "sırtıma al beni" modunda. Maksim Gorki de yazar yazar ama burada resmen sabır taşı gibi. Şakro tembelin önde gideni, iş beğenmez ama sofraya ilk o oturur.
Ağzına terlikle vurasım geldi de neyseki tuttum kendimi .Nankör Şakro seni hiç sevmedim.
Bu hikâyede sınıf çatışması resmen yollarda yürür. Biri çalışır, diğeri ağzıyla kuş tutsa yorulur. Aralarındaki ilişki, “Benimle gel ama ayaklarınla değil, düşüncelerinle” tadında.
Sonuç: Şakro hâlâ bir şey anlamadı. Biz anladık: Herkese arkadaş denmezmiş.
2. Bir Zamanlar İnsan Olan Yaratıklar
Bu öykü tam “iç karartıcı ama düşündürücü” kıvamında. Burada toplumdan dışlanmış insanlar var. Yani sistemin “sen biraz kenarda otur” dediği tipler....
Off neyse siz okuyunca anlarsınız diğer hikayeleri;)
Hade iyi okumalar. :)
Bir #gençyetişkin türü daha okundu. Tikkat genç kurgu değil. Buna biraz da fantastik ekleyelim, Böyle daha iyi. Yalnız serinin ilk kitabı. Bazı şeyleri anlayabilmek için biraz ağırdan alıyoruz. Ve fantastik diyebileceğimiz unsurlar daha çok paranormal gibi geliyor okurken. Malum başlangıç kitabı.
Birkaç laf diyeceğim şey var. Misal küçük punto yüzünden kör olmam gibi. Ama kağıdın kalitesine bayıldım. Süslemeler falan çok hoştu. Ama bence biraz fazla uzatılmış. Onun dışında yazar gayet yetenekli. Gizem unsuru kitap sonuna kadar devam etti. Ama birden fazla konu üzerinden. Bence bu da iyi bir şey.
Gelelim konuya. Zengin bir aile kızı Güneş Eyüpoğlu. Anne babası ölmüş, halası tarafından yetiştirilmiş. Ancak amcası ile arası yok. Nedenini sonra öğreniyoruz, kesinlikle haklı bir sebep. Güneş bazen şiddetli baş ağrısı ile birlikte tuhaf bir krize giriyor. Ben migren diye düşünmüştüm ama değilmişNeyse kızımız tam bir Buz premses, halası takıntılı soyadlarına. O yüzden böyleler.
Derken hayatına gizemli bir delikanlı giriyor. Kafa karıştıran davranışlarıyla Güneş'in önce sinirini bozuyor sonra onu etkilemeye çalışıyor. Tabii bu süreçte acayip gizemli şeyler de oluyor. Ve akıllara sorular takılıyor.
Eyüpoğlu sırları ne?
Gizemli delikanlı kim ve amacı ne?
Ailesi neden Güneş 'e karşı bu kadar korumacı?
Güneş' in sırrı ne?
Ah seni bir elime geçirsem Bengisu…
Spoiler içeren bir yerme yorumu—-
Türk kitap, dizi ve film izleyicilerine türlü türlü çeşit çeşit pick-me kızlar sunuldu… Ama sen ‘Bengisu Yılmaz’ evet sen, çok başka bir boyutsun. Bu konuda kitap yazsan yok satarsın.
Ben ki kadın karakter sevici, ben ki Edward-Jacob dramasından zevk almış kişi, senin gereksiz aşk üçgeninden gram zevk almadım.
Cidden kınamak istemiyorum ama sen nasıl bir toksik insansın? Ya bu çocuk sana ortaokulda açılamadı, kanser olduğunu açıkladığı gün sana aşkını itiraf edebildi ancak. Peki sen ne yaptın? Hala onu sevmene rağmen herkesin içinde ‘ben başkasın aşığım zamanında söyleseydin ok derdim’ dedin. Resmen zamanında söylemediği için trip attın. Bahanen de vay efendim Ege’yi kabul edersem hayattaki amacına ulaştığını düşünür ve kanserle savaşmaktan vazgeçer. Senin kafanı seveyim e mi Bengisu. Nihal Ziyagil senin getir götürünü yapar, Bella Swan elinde not defteri kaşarlık öğrenir senden.
Haydi sonra bu çocukcağız hastalığı atlattı. -Ha bu arada yazar seni de unuttuğumu sanma. İlk sayfalarda Ege öldü sandım. Böyle anlatılır mı hiç!!!- Sen yine bu çocuğa triplendin. Hastalığı atlatınca bana yeniden yürümedi ühüüü ben en iyisi mesai arkadaşım Burak’ı friendzone’a alayım keyfime bakayım dedin (tabi bunlar ‘naif premses bengisu’ şeklinde anlatılıyor kitapta). Ya gerçekten sen ne bekliyorsun bu garibandan? Çocuğu hastayken daha iyi bir savaşçı olsun diye güya reddettin. Hem de başkasına aşığım diyerek. Sonra da böhüğğğ Ege iyileşince bana gelmedi korkak Ege dedin. Sen ne istiyorsun bu insandan? Bana erkek savundurttun ya Bengisu daha ne diyeyim sana?
Sonra ama yine ve yine Ege senin peşinden Kars’a geldi ya Kars’a. Burakla Ege arasında kaldın. Asla karar veremedin. Ege Burakla yakınlığını gördükçe uzaklaşıp aramadı seni onu seviyorsun diye. Sonra
Reklam
Reklam