Çeşitli makarnalar yapmayı ve yemeyi çok severim.
Çoğu zaman yemek belirlemede geç kalmışsak ya da bir yerden geç gelmişsek makarnaya koşarım. Ve bizimkiler pek sevmiyor diye "Bugün yemeği Asra yapsın." dediklerinde "Bu sizin makarna yiyeceğiniz anlamına geliyor, yaşasın bugün makarna günüü." deyip sevinçle mutfağa gidiyorum. Bir arada nenemler pek zorlayıcı ya da makarna tarzı yemekler yapmadığı ve sevdiklerini öğrendiğim için 3 hafta içinde 2 kez makarna tabağı götürdüm.
Sonra bir ara annemle konuştuğunda beni sormuş o da makarna yaptığımı söyleyince nenem "Yee (şaşkınlık), ciddi misin, bu kız her mutfağa geçtiğinde size makarna mı yapıyor, başka yemek bilmiyor mu süzülüp kalacaksınız." tarzında beni gömmesine bire bir şahit olsam da o bunu bilmedi. Kahkaha atmıştım ve direkt gömmesine de şaşırdım. "Öyle ölmem bir füze daha yolla." deme isteğimi zor bastırıp anlık varlığımı belli etmeden gittim.
Dün onlara gittik. Onlar makarna konusu açtı. Amcam da nasıl yaptığını anlatıyor ve benden nasıl yaptığımla ilgili bilgi koparmaya çalışıyordu. Sonra dayım da katıldı. Annem ve teyzem de var. En son dayım yapmak istedi ve biraz yardım ettim.
Yemeğin ortasında gözler bana çevrildi sonra babam beni çok şaşırttı: "Bu makarna pek iyi olmamış." dedi dayımı kışkırtmak için. Ve beni öne sürdüler. Sonra "Hayır Asra yapmamış. O herkesten iyi makarna yapıyor. -Şakasına dayıma- annenden bile daha iyi yapar." deyip neneme de sataştı. Ben de ona "Ya sen nasıl bir kralsın, makarnamın tadını öğrenmişsin de bir de lezzetinin arkasında duruyorsun. Yarın senin için -yemediğim için yapmayız - kıymalı ya da tavuklu yapacağım. Hangisini istersen." deyip hem tatlılık hem de gıcıklık yaparken (pek sevmez makarnayı üst üste yerse modu düşer :)) biraz ciddi modumu açarken "Yalnız, neneyi öne sürdün.