İnsanı halkın sefaletinin ağırlığına katlanmaya, bu sefaleti analiz etmeye, tartmaya, yargılamaya, sömürmeye zorlayan bir mesleği bütün ahlaksızlığıyla icra ederken hangi ruh büyük, temiz, ahlaklı, cömert kalabilir, dolayısıyla hangi yüz güzelliğini koruyabilir? Bu insanlar kalplerini nerede bırakmıştır?..Bilmiyorum ama eğer bir kalpleri varsa bile, her sabah aileleri perişan eden acıların dibine inmeden önce o kalbi bir yere bırakmışlardır.