imren

Alaycı Gülüş- Özge Rençberoğlu
...Benim de telaşım buydu işte, yoktan var etmeye çalıştıklarımdan bir şeyler beklemek. Sonra da aynı sonu baştan açıp izlemek. Heveslerimi bıraktım artık bir kenara, heyecanlarımı da. Çok yukarılara koyduğum bir çerçevenin düşüşü gibiydi her şey, çerçeve değil de etraf zarar gördü. Bu dağınıklığı toplayan yok, toplamalarına izin veren de. Hiçbir şeyin eksikliği değil bu, boşluğun bıraktığı kabulleniş. Sayfalarca yazdığım kitabı sadece kendimin okuyuşu bu, hayatın bizi savurduğu mesafeden aynaya bakışım. Çizdiğim çemberlerde kendimi köşeye sıkıştırışım bu, bildiğim topraklarda kendimi kaybedişim...
Ters Köşe Final Sevenler Buraya!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯 Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Kısır Döngü- Özge Rençberoğlu
Bardağın boş ya da dolu tarafı değil, fazla geleniydim hep. Bağıra çağıra söylenmiş sözlerin sessiz kalanı hep. Üzerine hunharca özürler fırlatılan, yine de hazmedememiş biri oldum sonunda. Hayatın bana öğretilen kısmını reddetmeyi seçiyordum hep. Kendi koyduğum sınırlara bulandım sonra. Hissettiklerimin bana olan haksızlığıyla bilendim. Sorgusuz sualsiz kabul edişimi. Bir dikenin batışı gibiydi bazen, bazense soluk alamadığın boğazındaki ukde. Daha fazlasını hissettirdikleri için katlanılan basit bir kısır döngü...
Dilek Erkılınç
...Acemi bir ressama karakalem cizdirmişiz kendimizi. Siyahı sevişimiz bundan. Bana yolunu yarılamış tebessümlerle gelme ağrılarımı gamzene sığdıramıyorum. Kıvrılmak yetmiyor, kendimi kırmam gerek ki ben kırılınca kendi ses tellerimi kesiyorum. Başıma büyük bir ağrı gibi saplanıyor cümleler. Arsız tekrarlar bulaşıyor sesimize. Fakat endişe etme sana tüm moral bozukluklarımla güzel harfler satın aldım. Saçmalar mısın benimle?